Brigada

28 Ιαν

To διαρκές πραξικόπημα στη Βενεζουελα: Mέρος τρίτο

Το πραξικόπημα συνεχίζεται με αβέβαιο αποτέλεσμα για την Βενεζουέλα και τον λαό της. Η επιτυχία μιας γεωπολιτικής και κοινωνικο-οικονομικής παλινόρθωσης του νεοφιλελευθερισμού στην Βενεζουέλα θα σήμαινε την κυριαρχία των ΗΠΑ στην αμερικανική ήπειρο και άπειρους ενεργειακούς πόρους σε βάρος των υπολοίπων οικονομιών.  Σήμερα η ελληνική κυβέρνηση με την ύποπτη σιωπή της στηρίζει την ισπανική πρόταση του Ζαπατερο του πρωην πρωθυπουργού της Ισπανίας που μιλάει για εκλογές στην Βενεζουέλα. 

του Νίκου Ήσυχου

 
Ας συνοψισουμε την ιστορία των εξωτερικών επεμβάσεων σε βάρος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας προτού φτάσουμε στο τελευταίο που συνεχίζεται  την τελευταία εβδομάδα. Η Λατινική Αμερική και η ευρύτερη περιοχή της Καραϊβικής εδω και έναν αιωνα υπο το δόγμα Μονρό δέχτηκε δεκάδες επεμβάσεις οικονομικού και πολιτικο-στρατιωτικού χαρακτήρα απο τις ΗΠΑ. Επεμβάσεις στην Κουβα, Αϊτή, Δομινικανή Δημοκρατία, Γρενάδα, Παναμά, Ελ Σαλβαδορ, Ονδούρες και με το λεγόμενο Plan Condor σε Βραζιλία, Αργεντινή Ουρουγουάη, Παραγουάη και Χιλή.  Φυσικά απο αυτη τη λίστα θα ήταν αδύνατο να εξαιρεθεί και η Βενεζουέλα για προφανείς λόγους καθώς αυτή η χώρα κατέχει τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου με 300 δις βαρέλια  και αποθέματα χρυσού και κατ΄επέκταση ως προς τις φιλολαϊκές πολιτικές της, παρακαταθήκη του Ούγκο Τσάβες. 
 
Αναλύοντας την ιστορία της Βενεζουέλας οι ντόπιες ολιγαρχίες μαζί με το κεφάλαιο ήλεγχαν τις πλουτοπαραγωγικές δομές της χώρας για περίπου μισό αιώνα. Μετά την εκλογή του Ούγκο Τσάβες και του ενοποιημένου σοσιαλιστικού κόμματος Βενεζουέλας και την εγκαθίδρυση της Πέμπτης Δημοκρατίας υπο την Συντακτική Εθνοσυνέλευση το 1999 κρίσιμοι τομείς της οικονομίας εθνικοποιήθηκαν  όπως η PDVSA  σε μια προσπάθεια 7 ετών καθώς και η τηλεφωνία και οι συγκοινωνίες.  Ως αποτέλεσμα αμερικανικοί και ισπανικοί  κολοσσοί είχαν πληγεί ανεπανόρθωτα. Ας δούμε όμως τα πραξικοπήματα και τα χαρακτηριστικά τους απο το 2002 μέχρι σήμερα. 
 
To 1999 με την δημιουργία της συντακτικής εθνοσυνέλευσης στην Πέμπτη Δημοκρατία δόθηκαν παραπάνω λαϊκές εντολές ως προς την κατεύθυνση της κυβέρνησης. Τα περίφημα 49 άρθρα έδιναν γή στους ακτήμονες χωρίς γή, καθώς και δικαιώματα στους εργαζόμενους που πλήττονταν απο τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Βενεζουέλας (Fedecámaras).  Αρχικά ο επικεφαλής τους απο το 2002 αντικαταστάθηκε απο τον συντηρητικό Πέντρο Καρμόνα, ιδιοκτήτη καναλιών και μεγαλοβιομήχανου. Τον Απρίλη του 2002 έλαβε χώρα ένα μιντιακό πραξικόπημα που μίλαγε για παραίτηση του προέδρου Τσάβες και την δημιουργία προσωρινής κυβέρνησης μέχρι τις επόμενες εκλογές. Τάχυστα ο Πέδρο Καρμόνα κατήργησε τους 49 φιλολαϊκούς νομους της προηγούμενης κυβέρνησης και παράλληλα κατήργησε το Ανώτατο Δικαστήριο και διέλυσε την Εθνοσυνέλευση. Οι ΗΠΑ, η Ισπανία  και το Βατικανό αμέσως αναγνώρισαν τον Κάρμονα ως νέο πρόεδρο εφόσον τα συμφέροντά τους είχαν απειληθεί απο τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο, Ούγκο Τσάβες. Η πραγματικότητα ήταν οτι ο Κάρμονα μαζί με την Fedecámaras και ένα κομμάτι του στρατού είχαν αναλάβει την εξουσία απομακρύνοντας τον Τσάβες διαμέσω συγκρούσεων στους δρόμους του Καράκας. Παρ’ ολα αυτά ο Ισαίας Ραουλ στρατηγός των ειδικών δυνάμεων αποφυλάκισε τον Τσάβες και μαζί με τον λαό του Καράκας έδιωξαν στην κυριολεξία απο το Μιραφλόρες την πραξικοπηματική ΄΄κυβέρνηση΄΄ του Κάρμονα.  Ήταν ενα μιντιακό πραξικόπημα, κάτι πρωτογνωρο μέχρι τότε. Μέχρι το 2009 ο Τσάβες προχωρησε στην οριστική εθνικοποίηση της  PDVSA (πετρέλαιο) της τηλεφωνίας CANTV που μέχρι τότε ανήκε στην ισπανική ΤELEFONICA. 
 
Ας δούμε όμως και το δεύτερο μέρος του πραξικοπήματος που έλαβε χώρα ύστερα απο την εκλογή Νικολάς Μαδούρο το 2013.  Ύστερα απο τις προεδρικές εκλογές που έλαβαν χωρα το 2013 με μικρή πλειοψηφία ο Μαδούρο του PSUV κέρδισε τις εκλογές με μικρή διαφορά απο τον αντιπαλό του μεγαλοβιομήχανο και ιδιοκτήτη των μεγαλύτερων αλυσίδων σούπερ μάρκετ,  Καπρίλες Ρεντονσκι. Σύμφωνα με διεθνείς παρατηρητές στην Βενεζουέλα δεν είχε υπάρξει ουδεμία αστοχία ως προς τον τρόπο εκλογών απο το Ανώτατο εκλογικό Δικαστήριο της χώρας (CNE). H αντιπολίτευση σχημάτισε την Εθνική Συνέλευση και το MUD (την λεγόμενη δημοκρατική ένωση) μια συμμαχία νεοφιλελεύθερων πολιτικών κομμάτων, συντηρητικών μέχρι και του κέντρου με σκοπό να κερδίσουν τις εκλογές.  Απ' το 2013 έως το 2015 οι ΗΠΑ και άλλες χώρες της περιοχής, κυρίως η Κολομβία κήρυξαν έναν άτυπο πόλεμο στην Βενεζουέλα  με δολοφονίες πολιτικών προσώπων και κοινωνικών αγωνιστών. Οι λεγόμενες guarimbas (οδοφράγματα) στήθηκαν σε πολλά αστικά κέντρα αιματοκυλίζοντας την χώρα με την παράλληλη οικονομική πίεση των ΗΠΑ (Αγορά πετρελαίου σε χαμηλές τιμές εφόσον λόγω του πολέμου στην Λιβύη και στο Ιράκ, οι ΗΠΑ και άλλες χώρες έριξαν εσκεμμένα τις τιμές για να πλήξουν την μεγαλύτερη χώρα παραγωγό Βενεζουέλα). Επίσης ο Καπρίλες κατηγορούσε την Κυβερνηση για έλλειψη τροφίμων στα κρατικά σούπερ μάρκετ και στα συνεταιριστικά μαγαζιά. Η αλήθεια είναι ότι ο Καπρίλες ως ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης ιδιωτικών σούπερ μάρκετ αρνήθηκε να μεταπωλεί προϊόντα σε κρατικά σουπερ μάρκετ αυξάνοντας τα κέρδη του αφού η έλλειψη στα κρατικά καταστήματα οδήγησε τους πολίτες στα σούπερ μάρκετ του Καπρίλες που τριπλασίασε τις τιμές σε βασικά προϊόντα αγνοώντας τον  λαό, παράγωντας πλεόνασμα στις πλάτες του.  Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση με την παραγωγή χρημάτων οδηγήθηκε σε υπερπληθωρισμό για να καλύψει μισθούς και συντάξεις. Δημιουργώντας η αντιπολίτευση ένα κλίμα μη διακυβέρνησης της χώρας μποϊκοτάρωντας όλες τις αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης προχώρησε σε διακυρήξεις βίας τώρα υπο τον διάδοχο του Καπρίλες τον ολιγάρχη Λεοπόλντο Λόπεζ.  Με κατηγορίες για βίαιη υποκίνηση πραξικοπηματικού χαρακτήρα και με κατηγοριές υποκινούμενων δολοφονιών από τον ίδιο, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας τον καταδίκασε σε φυλάκιση 15 έτων σε κατ’οίκον περιορισμό.  
 
Το 2015 ύστερα απο τις βουλευτικές εκλογές η συμμαχία κομμάτων της αντιπολίτευσης σε έναν πόλο κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο. Με εξωτερική στήριξη και με την στήριξη του ντόπιου κεφαλαίου αμέσως άρχισε πρόταση μομφής εναντίον του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου χωρίς την έγκριση της συντακτικής εθνοσυνέλευσης που ψηφίζεται απο τον λαό και που έχει το δικαίωμα ανάκλισης του προέδρου ανά πάσα στιγμή στη διάρκεια της εξαετίας.  Αρχικά το Ανωτατο Εκλογικό Δικαστήριο κυρηξε παράνομη την προταση μομφής (impeachment) της αντιπολίτευσης. Έπειτα απο διαπραγματευσεις, προσωρινά η αντιπολίτευση δεσμεύτηκε να μην προβεί σε παράνομες ενέργειες.  Μέσα σε ένα συνεχιζόμενο οικονομικό πόλεμο και πολιτικό έπειτα απο την εκλογή Τραμπ η Βενεζουέλα βρίσκεται στο στόχαστρο ξανά απο τις ΗΠΑ και έτσι πολλές πολιτικές κατακτήσεις στη χώρα παραμένουν υπό διακύβευση, με ένα μεγάλο κομμάτι των λαϊκών στρωμάτων να δέχονται πίεση με αποτέλεσμα την αύξηση της μετανάστευσης σε όμορες χώρες.  Η αντιπολίτευση οργανώθηκε χρηματοδοτήθηκε και μαζί με τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης εγχώρια και διεθνή πέρασαν μια εικόνα μη διακυβέρνησης της χώρας προς τα έξω αμφισβητώντας το πολίτευμα. Στις εκλογές του 2018 εκλέχθηκε ο Νικολάς Μαδούρο ως πρόεδρος της Μπολιβαριανής δημοκρατίας της Βενεζουέλας  με το 67% των ψήφων σε ένα ποσοστό συμμετοχής του 37% δηλαδή περισσότερο από το αντιστοιχο ποσοστό της Γαλλίας του Μακρόν η στις ΗΠΑ οπου το 20% ψήφισε  χωρίς την απλή αναλογική όπως στη Βενεζουέλα (βλ. ΗΠΑ).
 
Η αντιπολίτευση διχασμένη και με χαμηλό ποσοστό συμμετοχής αφου μποϊκόταρε σε μεγαλο βαθμό τις εκλογικές διαδικασίες αμέσως προέβη με την στήριξη πολλών χωρών σε διαμαρτυρία για ατυχή συμβάντα χωρίς να έχουν καταγραφεί απο τον ΟΗΕ επίσημα τέτοια στοιχεία.  Το τρίτο μέρος του ίδιου πραξικοπήματος υλοποιείται από τον Χουάν Γουαϊδό πρόεδρο της Εθνικής Συνέλευσης της Βενεζουέλας, εκλεγμένο βουλευτή, με χαμηλό ποσοστό, εκπροσωπώντας το κόμμα Λαϊκή Βούληση ( Voluntad Popular), κόμματος που συμμετέχει στον Συνασπισμό κομμάτων της αντιπολίτευσης που πλειοψηφεί στην Συνέλευση. Ο ίδιος, αντικαταστάτης του Καπρίλες και του Λόπεζ παρουσιάζει ένα πιο λαϊκό προφίλ (παρ’ ότι προέρχεται απο μια οικογένεια αρκετά εύπορη) ως ηγέτης των κινημάτων του 2012 κατά της Κυβέρνησης του Τσάβες. Δικηγόρος στηριζόμενος στο Διεθνές κεφάλαιο κατηγορεί για διαφθορα την Κυβέρνηση με την άμεση στήριξη των ΗΠΑ του Τραμπ του Μεξικού του Πένια Νιέτο, της Αργεντινής του Μακρι και της Βραζιλίας του Τέμερ καθώς και άλλων χωρών (ΕΕ, Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών) και ΜΚΟ (USAID κλπ.). Προ ολίγων ημερών αυτοανακυρήχθηκε πρόεδρος της χώρας έπειτα απο μια συγκέντρωση υποστηρικτών του χωρίς καμία εκλογική διαδικασία και αναγνώριση απο το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο εγκαινιάζοντας και το τρίτο κύμα του συνεχιζόμενου πραξικοπήματος κατά της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας. Οι Κυβερνησεις της Βραζιλίας (Μπολσονάρο), Αργεντινής (Μάκρι), Ισημερινού (Μορένο), Περού, Χιλής, Παραγουάης, που ανήκουν στο περίφημο Γκρουπ της Λίμα ανοικτά αμφισβήτησαν τον Μαδούρο εγκαινιάζοντας ενα «κοινοβουλευτικό» πραξικόπημα σε βάρος του νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου Νικολάς Μαδούρο Μόρος. Οι ΗΠΑ  και ο Καναδάς δια μέσω σύγκλισης Συνέλευσης του ΟΑΚ αναγνώρισαν τον Γκουαϊδό ως πρόεδρο της Βενεζουέλας έπειτα απο ψηφοφορία. Παρ΄όλα αυτά το Μεξικό του Λόπεζ Ομπραδόρ και η Ουρουγουάη καταψήφισαν μαζί με το Ελ Σαλβαδορ την πράξη αυτή. Οι Χώρες της ALBA (Εναλλακτικη μπολιβριανή Αμερική) όπως η Βολιβία, η Νικαράγουα, η Κούβα, η Ντομίνικα, η Σάντα Λουσία και άλλες χωρες εκτός ALBA όπως τα Μπαρμπάδος και ο Αγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες καταψήφισαν την πρόταση των ΟΑΚ και έτσι το ζήτημα παραπέμφθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Από τις 35 χώρες που συμμετείχαν οι 19 αναγνώριζουν τον Νικολάς Μαδουρο ως πρόεδρο και καλούν την αντιπολίτευση σε διάλογο. Μετά την ψήφιση ο Μάικ Πομπέο αποχώρησε από την αίθουσα ενώ η ΕΕ υπό την Γαλλία την Γερμανία και την Ισπανία χωρίς καμία δικαιοδοσία στα εσωτερικά άλλων χωρών εξέδωσαν διορία 8 ημερών στον Μαδούρο για εκλογές. Προσωρινά η Βενεζουέλα διέκοψε διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ και κάλεσε στην έξοδο τoυ Πρέσβη και του διπλωματικού προσωπικού των ΗΠΑ, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει ολοκληρωθεί.  Παράλληλα ο στρατός και στις 24 περιφέρειες της χώρας στηρίζει την νομιμα εκλεγμένη Κυβέρνηση ενώ ο Γουαιδό υποκινεί για στρατιωτικό πραξικόπημα υποσχόμενος αμνηστεία και σε αυτούς που δεν θα τον στηρίξουν. 
 
Το πραξικόπημα συνεχίζεται με αβέβαιο αποτέλεσμα για την Βενεζουέλα και τον λαό της. Η επιτυχία μιας γεωπολιτικής και κοινωνικο-οικονομικής παλινόρθωσης του νεοφιλελευθερισμού στην Βενεζουέλα θα σήμαινε την κυριαρχία των ΗΠΑ στην αμερικανική ήπειρο και άπειρους ενεργειακούς πόρους σε βάρος των υπολοίπων οικονομιών.  Σήμερα η ελληνική κυβέρνηση με την ύποπτη σιωπή της στηρίζει την ισπανική πρόταση του Ζαπατέρο του πρωην πρωθυπουργού της Ισπανίας που μιλάει για εκλογές στην Βενεζουέλα. Εμμέσως πλήν σαφως στηρίζει την ιμπεριαλιστικού τύπου ανάμειξη των ΗΠΑ στην περιοχή, υπό το δόγμα της «πίσω αυλής μας». Το συγκεκριμένο δόγμα ( backyard, Patio trasero) εγκαινιάστηκε πριν απο έναν αιώνα απο τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ για στρατιωτικές και οικονομικές επεμβάσεις  σε χώρες της Λατινικής Αμερικής όταν τα  πολιτικά και οικονομικά συμφέροντά τους  απειλούνταν. 

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.