Brigada

05 Ιουλ

Το «ΟΧΙ» ηττήθηκε

Σήμερα, συμπληρώνονται τρία ολόστρογγυλα χρόνια από το δημοψήφισμα της 05/07

Το «ΟΧΙ» ηττήθηκε. Και μαζί του ηττήθηκε μια γενιά. Και οι λίγο μεγαλύτεροι, και οι λίγο μικρότεροι. Όχι οι πολύ μεγαλύτεροι που προσέθεσαν μία ακόμη ήττα. Ούτε οι πολύ μικρότεροι που δεν είχαν καμμιά συμμετοχή.

Τα απόνερα της ήττας δεν είναι σημεία γραμμένα στο χαρτί ή την οθόνη ενός υπολογιστή. Δεν είναι φυσικά οι αναλύσεις εκείνων που έκαναν το μεγαλειώδες «ΟΧΙ» «ναι» μέσα σε μια νύχτα. Δεν είναι αναλύσεις βέβαια εκείνων που πολέμησαν με λύσσα να κερδίσει το «ναι». Δεν είναι αναλύσεις εκείνων που σνόμπαραν το «ΟΧΙ». Δεν είναι καν εκείνων που ψέλλισαν την ύπαρξή του.

Αλλά είναι εκείνου του άνεργου στο Ηράκλειο που δεν είχε τίποτα να χάσει και δεν φοβήθηκε. Εκείνου του μικρομεσαίου επιχειρηματία στην Πάτρα που έμπαινε μέσα από τα capital controls. Εκείνης τη γριάς στο Περιστέρι που περίμενε στον ήλιο δυο ώρες να σηκώσει τη σύνταξη από το ΑΤΜ.

Μοιάζει να είναι συναισθηματικό αλλά δεν είναι, το «ΟΧΙ» ήταν κι είναι ανθρώπινες ζωές, ανθρώπινες στιγμές, χρόνος, πόνος, εργασία, ανεργία, ανάγκη, ανάστημα, χρήματα, άστεγοι, έρωτας, ένα υπόγειο, ένα χαμένο ένσημο, διακοπές στο σπίτι στο χωριό, μια τυρόπιτα στο χέρι, δανεικά να βγει η βδομάδα, ένα διάλειμμα στη δουλειά, ένας παγωμένος καφές στη ζέστη, εξεταστική, τα σκουπίδια στο Σύνταγμα κι ο βούρκος στον Θερμαϊκό.

Το «ΟΧΙ» ήταν τόσο βαρύ κι ασήκωτο, τόσο μεγάλο και σπουδαίο, που όλοι το καταλαβαίνουν. Κι αυτοί που το πούλησαν και λυσσάξανε να το πουλήσουν. Κι αυτοί που λυσσάξανε να το πολεμούν από φόβο μην και βγει. Κι αυτοί που αδιαφόρησαν από αδυναμία να το διαχειριστούν. Κι αυτοί που το υπερασπίστηκαν με αδυναμία να το εκφράσουν.

Κι όλοι εκείνοι που προσπαθούν να πάρουν απόσταση για να μετριάσουν τη διάψευση. Κι όλοι εκείνοι που προσπαθούν να πάρουν απόσταση για να σχεδιάσουν και να ετοιμαστούν για την επόμενη ημέρα.

Κι όλοι εκείνοι που στέκονται και παραμένουν να φυλάνε Θερμοπύλες. Κι όλοι εκείνοι που το κρύβουν επιμελώς είτε για να αποσιωπήσουν το μερίδιό τους στην ήττα είτε για να αποφύγουν να μιλήσουν για τη συνέχεια που έχουν στο ζοφερό παρόν.

Το «ΟΧΙ» ηττήθηκε κι όσο κι αν δεν χρειάζονται πολιτικά μνημόσυνα, είναι αναπόφευκτα και σε έναν βαθμό φυσιολογικά.

Το «ΟΧΙ» ηττήθηκε και μαζί ηττηθήκαμε κι εμείς. Χάσαμε αυτήν τη μάχη. Και χρέος μας είναι να ετοιμάσουμε το όποιο έδαφος για την επόμενη. Κι αν δεν μπορούμε, να μην σταθούμε εμπόδιο. Κι ας ξέρουμε πως μπορεί να μην είναι δική μας η επόμενη μάχη. Το χρέος, το καθήκον, θα έχει γίνει.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ένα πραξικόπημα δίπλα μας

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.