Brigada

16 Μαρ

Ένα άλλο χρονικό των 6 χρόνων πολέμου στη Συρία

Πάντως, όλες οι - επαρκώς μεροληπτικές - αναλύσεις, συντείνουν σε ένα πράγμα: να ανάγουν σε μια εμφύλια διαμάχη μεταξύ αντικαθεστωτικών ανταρτών και κυβέρνησης, αυτό που στην πραγματικότητα είναι η πιο σύνθετη διένεξη των μεγάλων δυνάμεων για το μέλλον του κόσμου και παίζεται για άλλη μια φορά στην πλάτη των λαών της Μ. Ανατολής.

Του Άγγελου Νέστορα

Η 15η Μαρτίου θεωρείται πλέον η επίσημη μέρα έναρξης των συγκρούσεων στη Συρία. Πολλές αποτιμήσεις γράφηκαν τα τελευταία 24ωρα στα επίσημα δίκτυα ενημέρωσης, προσπαθώντας να εξιστορήσουν την εξέλιξη των γεγονότων - άλλες πρόχειρες, άλλες χωρίς να ξέρουν από που να πιάσουν το νήμα και που να το αφήσουν. Πάντως, όλες οι - επαρκώς μεροληπτικές - αναλύσεις, συντείνουν σε ένα πράγμα: να ανάγουν σε μια εμφύλια διαμάχη μεταξύ αντικαθεστωτικών ανταρτών και κυβέρνησης, αυτό που στην πραγματικότητα είναι η πιο σύνθετη διένεξη των μεγάλων δυνάμεων για το μέλλον του κόσμου και παίζεται για άλλη μια φορά στην πλάτη των λαών της Μ. Ανατολής.

Χωρίς ισχυρισμούς περί μεγαλύτερης ιστορικής εγκυρότητας, παραθέτουμε παρακάτω ένα άλλο χρονικό του πολέμου στη Συρία.

15 Μαρτίου 2011: Ονομάστηκε «ημέρα της οργής» - ήταν οι πρώτες μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σε συριακές πόλεις που κατέληξαν σε εκτεταμένες συγκρούσεις, ακολουθώντας το μοτίβο της Αιγύπτου, της Τυνησίας και την Λιβύης.

Ιούλιος 2011: Ίδρυση στην Τουρκία της ανταρτικής οργάνωσης Ελεύθερος Συριακός Στρατός (FSA) από τον αυτομολήσαντα συνταγματάρχη Ριγιάντ αλ Ασαντ. Ισλαμικές οργανώσεις συμμετέχουν σταδιακά στην εξέγερση.

Αργότερα, το 2012 η Σαουδική Αραβία και οι χώρες του Κόλπου πρόκειται να ανακοινώσουν την άμεση στήριξη και την χρηματοδότηση του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Οκτώβριος 2011: Οι αντάρτικες ομάδες ενοποιούνται στην Κωνσταντινούπολη με την δημιουργία του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου (SNC). Στο πρώτο στάδιο το SNC έχει την δημόσια υποστήριξη των ΗΠΑ και των περισσότερων δυτικών κυβερνήσεων.

Ιανουάριος 2012: Μια νέα αντάρτική φράξια παίρνει μέρος στις συγκρούσεις, το μέτωπο Αλ Νούσρα, η οποία συνδέεται με την Αλ Κάϊντα. Ο Άλ Ζαουάχρι καλεί τους μουσουλμάνους σουνίτες να υποστηρίξουν την Συριακή επανάσταση.

Φεβρουάριος 2012: Ο ΟΗΕ καλεί τον Άσαντ να παραιτηθεί, αλλά η Ρωσία και η Κίνα ασκούν βέτο.

17 Ιουλίου 2012: Μαχητές του FSA εγκαινιάζουν επίθεση εναντίον της Δαμασκού. Οι κυβερνητικές δυνάμεις, αν και περικυκλωμένες, διατηρούν τον έλεγχο της πόλης.

Απρίλιος 2013: Η σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου ανακοινώνει ότι μάχεται στο πλευρό του καθεστώτος Άσαντ.

Ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, ηγέτης της Αλ Κάϊντα, στο Ιράκ, αναλαμβάνει την πατρότητα του μετώπου Άλ Νούσρα και ανακοινώνει την συνένωση των δυο οργανώσεων με την ονομασία Ισλαμικό Χαλιφάτο του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL).

Μάιος 2013: Όλο και εντονότερες κατηγορίες για στρατικοοικονομική υποστήριξη και εκπαίδευση των τζιχαντιστών από τις ΗΠΑ. Διαρρέει φωτογραφία του Γερουσιαστή Μακέϊν με αντάρτες του Ελεύθερου Συριακού στρατού (FSA) - ανάμεσά τους και ο ηγέτης των τζιχαντιστών.

Αύγουστος 2013: Οι ΗΠΑ κατηγορούν τη κυβέρνηση Άσαντ για επίθεση με χημικά όπλα εναντίον ελεγχόμενων από τους αντάρτες περιοχών στα περίχωρα της Δαμασκού, με 1.400 νεκρούς. Τον Σεπτέμβριο συνάπτεται μια ρωσοαμερικανική συμφωνία για την καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Δαμασκού.

Νοέμβριος 2013: Αυξάνεται διαρκώς η σημασία της κουρδικής αντίστασης απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος στα βόρεια συριακά σύνορα, ιδιαίτερα στις πολύμηνες μάχες για το Κομπάνι. Το Δυτικό Κουρδιστάν (Ροζάβα) αποκτά μια de-facto αυτονομία.

Ιανουάριος 2014: Το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε κατακτά την πόλη Ράκα έπειτα από μάχες με αντίπαλες ομάδες ανταρτών.

Ιούνιος 2014: η οργάνωση καταλαμβάνει τη Μοσούλη και το Τικρίτ, μετονομάζεται σε Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας (ISIS) και ανακοινώνει την ίδρυση ενός «χαλιφάτου» στις περιοχές της Συρίας και του Ιράκ που ελέγχει. Μετά από αυτή την συμβολική κίνηση, διάφορες τζιχαντιστικές ομάδες και οργανώσεις, όπως η Ανσάρ Αλ Σαρία, οι Ταλιμπάν, η Μπόκο Χαράμ και η Αλ Κάιντα ορκίζονται πίστη στο νέο χαλίφη.

Ιανουάριος 2015: Το ΙΚ εκδιώκεται από το Κομπάνι, μια κουρδική πόλη στα σύνορα με την Τουρκία, έπειτα από περισσότερους από τέσσερις μήνες σφοδρών μαχών, από τις κουρδικές δυνάμεις.

Μάιος 2015: Το Ισλαμικό Κράτος καταλαμβάνει την Παλμύρα και καταστρέφει αρχαιότητες. Μέσα στο 2015 o ISIS προσφεύγει στην χρήση αερίου σαρίν σε τουλάχιστον μία μάχη, γεγονός που επιβεβαιώνει αργότερα και η ερευνητική επιτροπή του ΟΗΕ.

Σεπτέμβριος 2015: Η Ρωσία, σύμμαχος του Άσαντ, ξεκινά μια εκστρατεία εναέριων επιδρομών που έχει στόχο τις «τρομοκρατικές» ομάδες, μεταξύ αυτών και το ΙΚ. Όμως, αντάρτες και Δυτικοί κατηγορούν τη Μόσχα ότι βάζει στο στόχαστρό της κυρίως οργανώσεις των μετριοπαθών ανταρτών.

Οκτώβριος 2015: Οι ΗΠΑ επιβεβαιώνουν την στήριξη στις αραβο - κουρδικές Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας (QSD ή SDF) – ένοπλο πολυεθνικό μέτωπο ανταρτών που δρα στις περιοχές της Ροζάβα ενάντια στο ΙΚ. Σε αυτό το σημείο η Αμερικάνικη εξωτερική πολιτική έχει πλέον εγκαταλείψει π την υποστήριξη στην ισλαμική αντιπολίτευση, αφού οδηγήθηκε σε πλήρες στρατηγικό αδιέξοδο μετά την επικράτηση των τζιχαντιστών εντός της.

Νοέμβριος 2015: Ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος καταρρίπτεται από την τουρκική αεράμυνα. Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι είχε εισέλθει στον εναέριο χώρο της κοντά στα σύνορα με τη Συρία.
Στην σύνοδο κορυφής των G20 στην Αττάλεια, ο Πρόεδρος Πούτιν παρουσίασε στοιχεία για λαθρεμπόριο πετρελαίου μεταξύ Τουρκίας και Ισλαμικού Κράτους. Το Ισλαμικό κράτος είχε φτάσει να ελέγχει 13 πετρελαιοπηγές στο Ιράκ και 7 στην Συρία.

Αύγουστος 2016: Άμεση στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία, στην περιοχή Shahba. Ξεκινά την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» στην επαρχία του Χαλεπιού εναντίον δύο οργανώσεων που χαρακτηρίζει «τρομοκρατικές»: του ΙΚ και των Κούρδων μαχητών των Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), συμμάχων της Ουάσινγκτον στη μάχη κατά των τζιχαντιστών.

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2016: Ο συριακός στρατός ανακοινώνει την πλήρη ανακατάληψη του Χαλεπίου, της σημαντικότερης πόλης της χώρας που ελεγχόταν ως τότε από το ΙΚ.
Στις 29 Δεκεμβρίου ανακοινώνεται κατάπαυση του πυρός με βάση ρωσοτουρκική συμφωνία, από την οποία εξαιρούνται το ISIS, το πρώην μέτωπο Αλ Νούσρα και οι συνεργαζόμενες με αυτά ομάδες.

Φεβρουάριος 2017: Σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, Ρωσία και Κίνα ασκούν για έβδομη φορά βέτο για την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της κυβέρνησης Άσαντ που προτεινόταν από Γαλλία - Βρετανία - ΗΠΑ.

Τέλος, στις αρχές του τρέχοντος μήνα ο συριακός στρατός ανακοινώνει την κατάληψη και της Παλμύρας. Οι Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας δηλώνουν ότι είναι έτοιμες να παραχωρήσουν ορισμένες κοινότητες στις δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ, έπειτα από συμφωνία στην οποία κατέληξαν με τους Ρώσους, προκειμένου να αναχαιτιστούν οι δυνάμεις της Τουρκίας και των Σύρων αντικαθεστωτικών ανταρτών στον συριακό βορρά.

Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, D. Trump παρά το γεγονός οτι είχε εξαγγείλει την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων και τον τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μ. Ανατολή, αποφάσισε να κλιμακώσει την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στην Συρία. Το πρόσχημα είναι η συμβολή στην ανακατάληψη της επίσημης πρωτεύουσας του Ισλαμικού Κράτους, Ράκα.

Ο πόλεμος των έξι ετών

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε την εκτίμηση οτι οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν στον πόλεμο μέχρι και τις 12 Δεκεμβρίου 2016, ανέρχονται σε 310.000. Πολλοί ωστόσο ανεβάζουν την εκτίμηση αυτοί ως τα 2.000.000 ως άμεσες ή έμμεσες απώλειες του πολέμου.

Οι αντικυβερνητικοί αντάρτες έχουν επίσης κατηγορηθεί για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων βασανιστήρια, απαγωγές, παράνομη κράτηση και εκτελέσεις αμάχων και στρατιωτών. Η Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ έχει τεκμηριώσει επίσης καταχρήσεις αυτού του είδους στην έκθεσή της το Φεβρουάριο του 2012, η οποία περιλαμβάνει επίσης τεκμηρίωση που δείχνει τις δυνάμεις ανταρτών ως υπεύθυνες για κάποιες μετακινήσεις αμάχων. Άλλες πηγές κάνουν λόγο για εκτοπίσεις περισσότερων από 6,5 εκατομμυρίων ανθρώπων στο εσωτερικό της Συρίας.

Για να γλιτώσουν από τη βία, εννιά εκατομμύρια πολίτες της Συρίας έχουν εγκαταλείψει τη χώρα καταφεύγοντας σε Ιορδανία, Ιράκ, Λίβανο, Τουρκία και Ελλάδα και από εκεί στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο ΟΗΕ κάνει λόγο για 600.000 άμαχους που βρίσκονται παγιδευμένοι σε πολιορκημένες πόλεις.

Η οικονομική δραστηριότητα της χώρας έχει συρρικνωθεί σε λιγότερο από το μισό του επιπέδου στο οποίο βρισκόταν το 2010. Το 83% του ηλεκτρικού δικτύου ήταν εκτός λειτουργίας ήδη το 2015.

Αυτά είναι μια μικρή εικόνα, όσο φτωχά μπορεί να την περιγράψουν τα νούμερα, των έξι χρόνων πολέμου που έχουν καταστρέψει μια χώρα, ώστε να ξαναμοιραστεί μια περιοχή, που ήδη πριν 100 χρόνια, με την συμφωνία Σάικς - Πικό, ήταν το αποτέλεσμα σχεδίων επί χάρτου των μεγάλων δυνάμεων.

* Στη φωτογραφία, o Joseph Eid απαθανατίζει τον εβδομηντάχρονο Mohammed Mohiedin Anis με κάλτσες και σανδάλια να κάθεται στο διαλυμένο υπνοδωμάτιο του, καθώς καπνίζει την πίπα του και ακούει μουσική στο παλιό του πικάπ, με φόντο τα ερείπια του Χαλεπιού. Μια στιγμή γαλήνης εν μέσω της επίγειας κόλασης...

 

Η 15η Μαρτίου θεωρείται πλέον η επίσημη μέρα έναρξης των συγκρούσεων στη Συρία. Πολλές αποτιμήσεις γράφηκαν τα τελευταία 24ωρα στα επίσημα δίκτυα ενημέρωσης, προσπαθώντας να εξιστορήσουν την εξέλιξη των γεγονότων, άλλες πρόχειρες, άλλες χωρίς να ξέρουν από που να πιάσουν το νήμα και που να το αφήσουν Όλες πάντως, επαρκώς μεροληπτικές, μοιάζουν να συμφωνούν σε ένα πράγμα: να ανάγουν σε μια εμφύλια διαμάχη μεταξύ αντικαθεστωτικών ανταρτών και κυβέρνησης αυτό που στην πραγματικότητα είναι η πιο σύνθετη διένεξη των μεγάλων δυνάμεων για το μέλλον του κόσμου και παίζεται για άλλη μια φορά στην πλάτη των λαών της Μ. Ανατολής.

Χωρίς ισχυρισμούς περί μεγαλύτερης ιστορικής εγκυρότητας, παραθέτουμε παρακάτω ένα άλλο χρονικό του πολέμου στη Συρία.

15 Μαρτίου 2011: Ονομάστηκε «ημέρα της οργής», ήταν οι πρώτες μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σε συριακές πόλεις που κατέληξαν σε εκτεταμένες συγκρούσεις, ακολουθώντας το μοτίβο της Αιγύπτου, της Τυνησίας και την Λιβύης.

Ιούλιος 2011: Ίδρυση στην Τουρκία της ανταρτικής οργάνωσης Ελεύθερος Συριακός Στρατός (FSA) από τον αυτομολήσαντα συνταγματάρχη Ριγιάντ αλ Ασαντ. Ισλαμικές οργανώσεις συμμετέχουν σταδιακά στην εξέγερση.

Αργότερα, το 2012 η Σαουδική Αραβία και οι χώρες του Κόλπου πρόκειται να ανακοινώσουν την άμεση στήριξη και την χρηματοδότηση του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Οκτώβριος 2011: Η αντάρτικες ομάδες ενοποιούνται στην Κωνσταντινούπολη με την δημιουργία του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου (SNC). Στο πρώτο στάδιο το SNC έχει την δημόσια υποστήριξη των ΗΠΑ και των περισσότερων δυτικών κυβερνήσεων.

Ιανουάριος 2012: Μια νέα αντάρτική φράξια παίρναι μέρος στις συγκρούσεις, το μέτωπο Αλ Νούσρα, η οποία συνδέεται με την Αλ Κάϊντα. Ο Άλ Ζαουάχρι καλεί τους μουσουλμάνους σουνίτες να υποστηρίξουν την Συριακή επανάσταση.

Φεβρουάριος 2012: Ο ΟΗΕ καλεί τον Άσαντ να παραιτηθεί, αλλά η Ρωσία και η Κίνα ασκούν βέτο.

17 Ιουλίου 2012: Μαχητές του FSA εγκαινιάζουν επίθεση εναντίον της Δαμασκού. Οι κυβερνητικές δυνάμεις, αν και περικυκλωμένες, διατηρούν τον έλεγχο της πόλης.

Απρίλιος 2013: Η σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου ανακοινώνει ότι μάχεται στο πλευρό του καθεστώτος Άσαντ.

Ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, ηγέτης της Αλ Κάϊντα, στο Ιράκ, αναλαμβάνει την πατρότητα του μετώπου Άλ Νούσρα και ανακοινώνει την συνένωση των δυο οργανώσεων με την ονομασία Ισλαμικό Χαλιφάτο στο Ιράκ και το Λεβάντε (ISIS).

Μάιος 2013: Όλο και εντονότερες κατηγορίες για στρατικοοικονομική υποστήριξη και εκπαίδευση των τζιχαντιστών από τις ΗΠΑ. Διαρρέει φωτογραφία του Γερουσιαστή Μακέϊν με αντάρτες του Ελεύθερου Συριακού στρατού (FSA) ανάμεσά τους και ο ηγέτης των τζιχαντιστών.

Αύγουστος 2013: Οι ΗΠΑ κατηγορούν τη κυβέρνηση Άσαντ για επίθεση με χημικά όπλα εναντίον ελεγχόμενων από τους αντάρτες περιοχών στα περίχωρα της Δαμασκού, με 1.400 νεκρούς. Τον Σεπτέμβριο συνήφθη μια ρωσοαμερικανική συμφωνία για την καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Δαμασκού.

Νοέμβριος 2013: Αυξάνεται διαρκώς η σημασία της κουρδικής αντίστασης απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος στα βόρεια συριακά σύνορα, ιδιαίτερα στις πολύμηνες μάχες για το Κομπάνι. Το Δυτικό Κουρδιστάν (Ροζάβα) αποκτά μια de-facto αυτονομία.

2014: Τον Ιανουάριο το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε κατακτά την πόλη Ράκα έπειτα από μάχες με αντίπαλες ομάδες ανταρτών.

Στο τέλος Ιουνίου η οργάνωση καταλαμβάνει τη Μοσούλη και το Τικρίτ και μετονομάζεται σε Ισλαμικό Κράτος και ανακοινώνει την ίδρυση ενός «χαλιφάτου» στις περιοχές της Συρίας και του Ιράκ που ελέγχει. Μετά από αυτή την συμβολική κίνηση διάφορες τζιχαντιστικές ομάδες και οργανώσεις όπως η Ανσάρ Αλ Σαρία, οι Ταλιμπάν, η Μπόκο Χαράμ και η Αλ Κάιντα ορκίστηκαν πίστη στο νέο χαλίφη.

Ιανουάριος 2015: Το ΙΚ εκδιώκεται από το Κομπάνι, μια κουρδική πόλη στα σύνορα με την Τουρκία, έπειτα από περισσότερους από τέσσερις μήνες σφοδρών μαχών, από τις κουρδικές δυνάμεις.

Μάιος 2015: Το Ισλαμικό Κράτος καταλαμβάνει την Παλμύρα και καταστρέφει αρχαιότητες. Μέσα στο 2015 o ISIS προσφεύγει στην χρήση αερίου σαρίν σε τουλάχιστον μία μάχη, γεγονός που επιβεβαιώνει αργότερα και η ερευνητική επιτροπή του ΟΗΕ.

Σεπτέμβριος 2015: Η Ρωσία, σύμμαχος του Άσαντ, ξεκινά μια εκστρατεία εναέριων επιδρομών που έχει στόχο τις «τρομοκρατικές» ομάδες, μεταξύ αυτών και το ΙΚ. Όμως αντάρτες και Δυτικοί κατηγορούν τη Μόσχα ότι βάζει στο στόχαστρό της κυρίως οργανώσεις των μετριοπαθών ανταρτών.

Οκτώβριος 2015: Οι ΗΠΑ επιβεβαιώνουν την στήριξη στις Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας – ένοπλο πολυεθνικό μέτωπο ανταρτών που δρα στις περιοχές της Ροζάβα ενάντια στο ΙΚ. Σε αυτό το σημείο η Αμερικάνικη εξωτερική πολιτική έχει πλέον εγκαταλείψει π την υποστήριξη στην ισλαμική αντιπολίτευση, αφού οδηγήθηκε σε πλήρες στρατηγικό αδιέξοδο μετά την επικράτηση εντός της των τζιχαντιστών.

Νοέμβριος 2015: Ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος καταρρίπτεται από την τουρκική αεράμυνα. Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι είχε εισέλθει στον εναέριο χώρο της κοντά στα σύνορα με τη Συρία.
Στην σύνοδο κορυφής των G20 στην Αττάλεια, ο Πρόεδρος
Πούτιν παρουσίασε στοιχεία για λαθρεμπόριο πετρελαίου μεταξύ Τουρκίας και Ισλαμικού Κράτους. Το Ισλαμικό κράτος είχε φτάσει να ελέγχει 13 πετρελαιοπηγές στο Ιράκ και 7 στην Συρία.

Αύγουστος 2016: Άμεση στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία, στην περιοχή Shahba. Ξεκινά την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» στην επαρχία του Χαλεπιού εναντίον δύο οργανώσεων που χαρακτηρίζει «τρομοκρατικές»: του ΙΚ και των Κούρδων μαχητών των Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), συμμάχων της Ουάσινγκτον στη μάχη κατά των τζιχαντιστών.

 

Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2016: Ο συριακός στρατός ανακοινώνει την πλήρη ανακατάληψη του Χαλεπίου, της σημαντικότερης πόλης της χώρας που ελεγχόταν ως τότε από το ΙΚ.

Στις 29 Δεκεμβρίου ανακοινώνεται κατάπαυση του πυρός με βάση ρωσοτουρκική συμφωνία, από την οποία εξαιρούνται το ISIS, το πρώην μέτωπο Αλ Νούσρα και οι συνεργαζόμενες με αυτά ομάδες.

Το Φεβρουάριο του 2017 σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, Ρωσία-Κίνα ασκούν για 7 φορά βέτο για την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της κυβέρνησης Άσαντ που προτεινόταν από Γαλλία-Βρετανία-ΗΠΑ.

Στις αρχές του τρέχοντος μήνα ο συριακός στρατός ανακοινώνει την κατάληψη και της Παλμύρας. Οι αραβο-κουρδικές Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας (SDF) δήλωσαν ότι είναι έτοιμες να παραχωρήσουν ορισμένες κοινότητες στις δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ, έπειτα από συμφωνία στην οποία κατέληξαν με τους Ρώσους προκειμένου να αναχαιτιστούν οι δυνάμεις της Τουρκίας και των Σύρων αντικαθεστωτικών ανταρτών στον συριακό βορρά.

Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, D. Trump παρά το γεγονός οτι είχε εξαγγείλει την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων και τον τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μ. Ανατολή, αποφάσισε να κλιμακώσει την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στην Συρία. Το πρόσχημα είναι η συμβολή στην ανακατάληψη της επίσημης πρωτεύουσας του Ισλαμικού Κράτους της Ράκα.

 

Ο πόλεμος των έξι ετών

 

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε την εκτίμηση οτι οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν στον πόλεμο μέχρι και τις 12 Δεκεμβρίου 2016, ανέρχονται σε 310.000. Πολλοί ωστόσο ανεβάζουν την εκτίμηση αυτοί ως τα 2.000.000 ως άμεσες ή έμμεσες απώλειες του πολέμου.

Οι αντικυβερνητικοί αντάρτες έχουν επίσης κατηγορηθεί για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων βασανιστήρια, απαγωγές, παράνομη κράτηση και εκτελέσεις αμάχων και στρατιωτών. Η Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ έχει τεκμηριώσει επίσης καταχρήσεις αυτού του είδους στην έκθεσή της το Φεβρουάριο του 2012, η οποία περιλαμβάνει επίσης τεκμηρίωση που δείχνει τις δυνάμεις ανταρτών ως υπεύθυνες για κάποιες μετακινήσεις αμάχων. Άλλες πηγές κάνουν λόγο για εκτοπίσεις περισσότερων από 6,5 εκατομμυρίων ανθρώπων στο εσωτερικό της Συρίας.

Για να γλιτώσουν από τη βία, 9 εκατομμύρια πολίτες της Συρίας έχουν εγκαταλείψει τη χώρα καταφεύγοντας σε Ιορδανία, Ιράκ, Λιβάνου, στην Τουρκία, στην Ελλάδα και από εκεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο ΟΗΕ κάνει λόγο για 600.000 άμαχους που βρίσκονται παγιδευμένοι σε πολιορκημένες πόλεις.

Η οικονομική δραστηριότητα της χώρας έχει συρρικνωθεί σε λιγότερο από το μισό του επιπέδου στο οποίο βρισκόταν το 2010. Το 83% του ηλεκτρικού δικτύου ήταν εκτός λειτουργίας ήδη το 2015.

Αυτά είναι μια μικρή εικόνα, όσο φτωχά μπορεί να την περιγράψουν τα νούμερα, των 6 χρόνια πολέμου που έχουν καταστρέψει μια χώρα ώστε να ξαναμοιραστεί μια περιοχή που ήδη πριν 100 χρόνια, με την συμφωνία Σάικς-Πικό, ήταν το αποτέλεσμα σχεδίων επί χάρτου των μεγάλων δυνάμεων.

 

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.