Brigada

30 Μαϊ

Η μέρα που πέθανε η Θάτσερ

Είναι σίγουρο ότι το κομματικό κατεστημένο των Εργατικών μαζί με την Αγγλική άρχουσα τάξη θα επιχειρήσουν να μπλοκάρουν πολλά από αυτά που προωθεί ο Corbyn. Σε μεγάλο βαθμό ίσως να το καταφέρουν. Όμως στην υπάρχουσα πραγματικότητα της Αγγλίας, με παραπαίουσα ιατρική περίθαλψη, πανάκριβες συγκοινωνίες και κατοικία, και με έντονους κοινωνικούς αποκλεισμούς, ακόμα κι ένα μέρος της ατζέντας του να μπορέσει να υλοποιήσει ο Corbyn θα συνιστά τομή.

Του Στέφανου Ιωάννου *

Οι Βρετανικές εκλογές τείνουν να είναι πολύ βαρετές. Εδώ και τουλάχιστον δυο δεκαετίες το βασικό δίλημμα είναι αν η Βρετανία θα έχει νεοφιλελευθερισμό με συντηρητικούς ή νεοφιλελευθερισμό με εργατικούς. Αυτή η ρουτίνα άλλαξε συθέμελα τα δύο τελευταία χρόνια. Πέρυσι το καλοκαίρι το δημοψήφισμα για την ΕΕ κατάφερε να κάνει τους Άγγλους να ξανασχοληθούν με την πολιτική, πράγμα πρωτόγνωρο για τη νέα γενιά σε μεγάλο βαθμό. Ο δεύτερος παράγοντας, προέκυψε ένα χρόνο πιο πριν και ακούει στο όνομα Jeremy Corbyn. Ένας από τους πιο συνεπείς σοσιαλδημοκράτες του εργατικού κόμματος (όχι με τη νεοφιλελεύθερη, αλλά με την παραδοσιακή έννοια του όρου), σταθερά ενταγμένος στην πλευρά των κινημάτων, ενάντια σε φιλελεύθερες πολιτικές και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

Ζήτημα πρώτο: μπορούμε να εντάξουμε τον Corbyn στην ευρύτερη Αριστερά; Ναι, χωρίς αυτό να σημαίνει το ίδιο για το Εργατικό κόμμα στο σύνολό του. Το κομματικό κατεστημένο, πιστό στις συντηρητικές ιδεοληψίες του, όχι μόνο δεν έχει χωνέψει την Corbyn ως ηγέτη του κόμματος, παρά το ότι έχει εκλεγεί πανηγυρικά από την κομματική βάση δυο φορές τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά ελπίζει στην εκλογική συντριβή του προκειμένου να τον βγάλει από τη μέση. Παράδειγμα η πρόσφατη προτροπή του Tony Blair για στήριξη είτε των Liberal Democrats (ένα θεωρητικά κεντρώο κόμμα, συμπλήρωμα των Συντηρητικών στην προηγούμενη κυβέρνησή τους) είτε των Συντηρητικών.

Ο Corbyn έχει καταφέρει δύο πολύ σημαντικά πράγματα: πρώτον να εμπνεύσει μια γενιά που έχει μεγαλώσει μέσα στην απάθεια και τη λογική του «όλοι ίδιοι είναι». Η διπλή εκλογή του στην ηγεσία του κόμματος οφείλεται σε τεράστιο βαθμό στη στήριξη που έλαβε από τη νεολαία. Σήμερα, για πρώτη φορά χιλιάδες φοιτητές και νέοι εργαζόμενοι μαζεύονται σε πολιτικές συγκεντρώσεις και αισθάνονται ότι αποκτούν φωνή. Οι εικόνες με τα γεμάτα γήπεδα και πλατείες στις ομιλίες του Corbyn, είναι πρωτόγνωρες για τα αγγλικά δεδομένα. Δεύτερον, έχει συσπειρώσει την «επίσημη» Αριστερά. Οι περισσότερες, αν όχι όλες οι αριστερές οργανώσεις αυτή τη στιγμή καλούν ανοιχτά σε στήριξη/ ψήφιση του Εργατικού κόμματος. Πιο πρόσφατο παράδειγμα η απόσυρση του Κομμουνιστικού Κόμματος για πρώτη φορά στην ιστορία του από την εκλογική διαδικασία προς στήριξη των Εργατικών.

Ζήτημα δεύτερο: θα έχει ο Corbyn την κατάληξη του ΣΥΡΙΖΑ; Παρόλο που σε πρώτη όψη η πολιτικές προτάσεις του Corbyn μοιάζουν με το πρόγραμμα του προ- 2015 ΣΥΡΙΖΑ, η απάντησή μου είναι αρνητική. Η Μεγάλη Βρετανία δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα όσο αφορά το ασφυκτικό πλαίσιο πολιτικής που την περιβάλλει. Το γεγονός ότι ελέγχει ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα του πλανήτη καθιστά την όποια βρετανική κυβέρνηση σε θέση να μπορεί να εφαρμόσει μια επεκτατική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική εάν το θέλει. Ο υπαρκτός περιοριστικός παράγοντας δεν είναι οικονομικός, αλλά πολιτικός. Είναι σίγουρο ότι το κομματικό κατεστημένο των Εργατικών μαζί με την Αγγλική άρχουσα τάξη θα επιχειρήσουν να μπλοκάρουν πολλά από αυτά που προωθεί ο Corbyn. Σε μεγάλο βαθμό ίσως να το καταφέρουν. Όμως στην υπάρχουσα πραγματικότητα της Αγγλίας, με παραπαίουσα ιατρική περίθαλψη, πανάκριβες συγκοινωνίες και κατοικία, και με έντονους κοινωνικούς αποκλεισμούς, ακόμα κι ένα μέρος της ατζέντας του να μπορέσει να υλοποιήσει ο Corbyn θα συνιστά τομή. Με όρους αναχαίτησης του νεοφιλελεθερισμού από τη μια πλευρά, και με όρους επανίδρυσης ενός νέου κοινωνικού μοντέλου από την άλλη.

Ζήτημα τρίτο και τελευταίο: τι θα σημαίνει στην ευρύτερη εικόνα μια ενδεχόμενη νίκη του Corbyn; Πάρα πολλά. Κατ’ αρχήν σε επίπεδο γεωπολιτικής θα αποτελεί ρωγμή στην ευρωατλαντική συμμαχία. Η ανάδειξη προοδευτικής κυβέρνησης σε μια από τις ισχυρότερες χώρες του κόσμου δεν είναι καθόλου μικρή υπόθεση. Ακόμα κι αν δεν βγάλει τη Μεγάλη Βρετανία από το ΝΑΤΟ (κάτι το οποίο είναι πολιτικά πολύ δύσκολο αυτή τη στιγμή), θα έχει τη δυνατότητα εναντίωσης σε μελλοντικές πολεμικές συρράξεις. Σε δεύτερο επίπεδο, μπορεί να αποτελέσει ένα θετικό αντιπαράδειγμα, απέναντι στην ακροδεξιά του Τράμπ και το πολιτικό κέντρο. Με αυτήν την έννοια υπάρχει η δυνατότητα να ξαναεμπνεύσει τον κόσμο που απογοητεύτηκε από τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Τέλος, θα πρόκειται για μια συντριπτική ήττα του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα που γεννήθηκε. Έστω και σε συμβολικό επίπεδο θα πρόκειται για τον πολιτικό θάνατο της Θάτσερ.

Ένα μήνα πριν οι δημοσκοπήσεις ήθελαν τους Εργατικούς να χάνουν με πάνω από είκοσι μονάδες διαφορά. Αυτή τη στιγμή η ψαλίδα έχει μειωθεί στις πέντε μονάδες, λιγότερο από δυο εβδομάδες πριν τις εκλογές. Αν και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι οι Εργατικοί θα κερδίσουν, πλέον ούτε και μπορεί να αποκλειστεί ως ακραίο ενδεχόμενο. Ίσως εν τέλει ο θάνατος του νεοφιλελευθερισμού να πρέπει να ξεκινήσει απ’ το πιο απρόσμενο μέρος, την πιο απρόσμενη στιγμή.

* κάτοικος Μεγάλης Βρετανίας και διδάκτωρ πολιτικής οικονομίας

** Στη φωτογραφία, ο Tony Blair, πολεμοκάπηλος και πολεμόχαρος, καλεί τον κόσμο εν μέσω τανκς και εκρήξεων να μην ψηφίσει Corbyn γιατί «θα οδηγήσει σε χάος». Είναι σίγουρο πως το μεγαλύτερο πολιτικό κεφάλαιο του Corbyn είναι η μαζική αποστροφή για τον Blair, τόσο για τη θητεία του ως πρωθυπουργός όσο και για το ρόλο που έχει παίξει στην προσπάθεια διεμβολισμού των Εργατικών επί Corbyn.

 

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.