Brigada

07 Ιουν

Μην κοιτάξεις πίσω στο θυμό και στην αδιαφορία, Βρετανία!

... να ευχηθούμε κι εμείς σε όσους αγωνίζονται για ένα καλύτερο κόσμο στο Ηνωμένο Βασίλειο να μην κοιτάξουν πίσω ούτε στον θυμό (όπως θέλουν οι φασίστες) ούτε στην αδιαφορία (όπως θέλουν οι νεοφιλελεύθεροι). Αντίθετα να προχωρήσουν μόνο μπροστά στην δημιουργία κινήματος και πολιτικής! 

του Μάριου Καμπούρη

Την Πέμπτη θα γίνουν οι τρίτες σημαντικές φετινές εκλογές σε Ευρωπαϊκή χώρα, και πιο συγκεκριμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Και είναι σίγουρο ότι, παρά το Brexit, το αποτέλεσμά τους θα επηρεάσει τόσο τις Ελληνίδες και τους Έλληνες που ζουν και δουλεύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, όσο και την ίδια την πατρίδα μας και το λαό της. Όπως συνήθως, άπειρες εκτιμήσεις θα γίνουν ή έχουν ήδη γίνει (συμπεριλαμβανομένης και αυτής τη σελίδας) για τα διακυβεύματα και τα αποτελέσματα των εκλογών και φυσικά για τις επιπτώσεις που θα έχουν στην Ελλάδα. Το πιο σημαντικό όμως χαρακτηριστικό που έχουν αυτές οι βρετανικές εκλογές δεν είναι ίσως το αποτέλεσμά τους. Είναι η ατμόσφαιρα στην οποία γίνονται, που δείχνει πιο ξεκάθαρα από ότι σε κάθε άλλη πρόσφατη εκλογική διαδικασία ότι έχουμε μπει σε μια άλλη, νέα εποχή πολιτικής.

Ας θυμηθούμε πως ήταν πριν λίγα χρόνια οι εκλογές στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης (και στην Ελλάδα!). Οι εκλογές ήταν μια διαδικασία ρουτίνας με δυο (τρεις;) ξεκάθαρους μονομάχους που είχαν περίπου παρόμοιες πολιτικές και που ανταγωνίζονταν για τις ψήφους ενός αποστασιοποιημένου εκλογικού σώματος, το οποίο διεκδικούσε την οικονομική του ευμάρεια σε ένα καθεστώς οικονομικής σταθερότητας και κοινωνικής ειρήνης.

Πόσο μακριά φαίνεται αυτή η εποχή! Και δε μιλάμε για την σε κρίση Ελλάδα, αλλά για μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου, το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι εκλογές γίνονται σε μια βαρειά ατμόσφαιρα εν μέσω τρομοκρατικών επιθέσεων, φτωχοποίησης ενός μέρους της κοινωνίας λόγω της κρίσης και ανησυχίας για το μέλλον λόγω του Brexit. Κάθε ένας από αυτούς τους λόγους υπογραμμίζει την αλλαγή εποχής που βιώνουμε.

Τρόμος

Οι συνεχείς τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βρετανία αλλά και σε όλη την Ευρώπη επιβεβαιώνουν όσα έλεγε η αριστερά και το αντιπολεμικό κίνημα στις αρχές του 21ου αιώνα όταν οι ΗΠΑ ετοιμάζονταν να εισβάλουν στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Η επέκταση του πολέμου και η διάλυση κρατών χωρίς κανένα σεβασμό στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και στο όνομα της Δημοκρατίας δε θα είχε σαν αποτέλεσμα παρά πολύ πόνο και θάνατο, τον εξευτελισμό αυτής της έννοιας και την διευκόλυνση της παραγωγής εχθρών της Δύσης το ίδιο αμοραλιστών με τους «σταυροφόρους». Το Ισλαμικό Κράτος δεν είναι παρά καθρέφτης των χειρότερων πτυχών του Δυτικού πολιτισμού. Κανένας σεβασμός σε τίποτε (π.χ. δικαιώματα, ανθρώπινες ζωές, ιστορικά μνημεία) εκτός από την κυριαρχία επί των εχθρών, την αποτελεσματικότητα της πολεμικής και εξολοθρευτικής μηχανής, και τη συστηματική γενοκτονία των αντίπαλων. Σας θυμίζει κάτι; Ίσως την ευρωπαϊκή και βρετανική ακροδεξιά που ευημερεί ειδικά στον ευρωπαϊκό Βορρά καταδιώκοντας πρόσφυγες, ομοφυλόφιλους, μουσουλμάνους και αριστερούς και διαιωνίζοντας έναν φαύλο κύκλο μίσους. Και από τις εξελίξεις στη Βρετανία βλέπουμε ότι αν δεν αγωνιστούμε για να βγούμε από αυτό τον φαύλο κύκλο, κοινωνική ειρήνη και πολιτική ομαλότητα δε θα έχουμε.

Το τέλος της ευημερίας

Η κρίση και η φτωχοποίηση ενός μέρους της κοινωνίας (στην Ελλάδα «λίγο» μεγαλύτερου) και ο κυνισμός με τον οποίο αυτή συνετελέσθη από τις κυρίαρχες ελίτ οδηγούν στο συμπέρασμα ότι καμιά οικονομική σταθερότητα δεν είναι νοητή αν δεν ανήκεις στις τελευταίες. Η σπουδή που επιδεικνύουν οι Συντηρητικοί της Μέυ για να διαλύσουν τις δομές περίθαλψης του Βρετανικού συστήματος υγείας (NHS) αποδεικνύουν ότι ακόμη και στις πλούσιες χώρες η περίθαλψη δεν είναι καθόλου δεδομένη, δεν είναι δικαίωμα αλλά προνόμιο. Και, όπως λέει και ο κύριος Σόιμπλε σε εμάς, τα «προνόμια», όπως η αξιοπρεπής ζωή τελειώσανε. Πόσο διαφορετική άραγε είναι αυτή η πραγματικότητα από το «Αμερικάνικο όνειρο» και τη θύελλα του καταναλωτισμού που καθόρισαν το δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα! Και φυσικά τίθεται και το αριστερό ερώτημα του πώς θα μπορέσουν να ελεγχθούν οι «μάζες» αν τέτοιες προοπτικές ευημερίας όχι μόνο δεν είναι εφικτές αλλά ούτε καν προτείνονται.  

Διάσπαση

Όσο για το Brexit, οι Ευρωπαίοι μεγαλώσαμε με τη βεβαιότητα ότι οι χώρες της Δύσης ανήκουν σε δυο συμμαχίες: το ΝΑΤΟ που προσφέρει ασφάλεια και την ΕΕ που προσφέρει ευημερία. Οι συμμαχίες αυτές ήταν δεδομένες και τα οφέλη που προσέφεραν στους λαούς σύμφωνα με την προπαγάνδα προφανή. Έλα όμως που η ΕΕ εξελίχθηκε σε ένα μηχανισμό καταπίεσης με άτυπα όργανα που καταστρέφουν και εκβιάζουν οικονομίες και των οποίων ηγούνται ανεκδιήγητοι τύποι που δεν έχουν καν εκλεγεί. Η κατάσταση αυτή οδήγησε τους Βρετανούς και Βορειοϊρλανδούς στην απόρριψη της αδιέξοδης αυτής συμμαχίας και στην επιλογή ενός άλλου δρόμου με πολλές παγίδες, σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον. Το γεγονός βέβαια ότι της εξόδου από την ΕΕ ηγείται μέχρι στιγμής μια σκληρή δεξιά που κινείται σε γραμμή εθνικιστικού συντηρητισμού, σημαίνει ότι ο βρετανικός λαός δεν έχει κερδίσει ακόμη τίποτα από την επιλογή του.

Η επιστροφή της πολιτικής

Μπορεί όλα αυτά να μοιάζουν ζοφερά (και είναι!) και να προοιωνίζονται δυσάρεστες εξελίξεις για τους πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου που κινδυνεύουν να ζήσουν σε ένα καθεστώς περισσότερης φτώχειας και ανασφάλειας και λιγότερης ελευθερίας. Η ανάλυσή αυτή όμως θα ήταν λάθος αν δεν έβλεπε και την ανάδυση ενός νέου παράγοντα που μπορεί να ανατρέψει αυτά τα δεδομένα. ‘Ισως είναι η πρώτη φορά μετά από καιρό που αναδύεται στη Βρετανία μια εργατική τάξη που συνειδητά, αν και σπασμωδικά, προσπαθεί να επηρεάσει τις εξελίξεις.

Μπορεί να είναι λάθος να θεωρήσουμε ότι ο Τζέρεμυ Κόρμπυν και η ηγεσία των Εργατικών θα καταφέρουν να αλλάξουν το Ηνωμένο Βασίλειο. Ίσως χάσει με διαφορά από τους Συντηρητικούς. Ίσως μόλις (και αν ποτέ) γίνει κυβέρνηση, ο Κόρμπυν καταντήσει ένα απλό ανδρείκελο με ψευδαίσθηση εξουσίας, όπως ο Αλέξης Τσίπρας. Και πάλι όμως παραμένει γεγονός ότι κατάφερε να εκλεγεί στην ηγεσία του εξευτελισμένου Εργατικού Κόμματος δυο φορές σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, κόντρα σε όλο το συρφετό της τριτοδρομικής αριστεράς και των ΜΜΕ τύπου Μπλαιρ στη Βρετανία. Παραμένει γεγονός ότι με μια προεκλογική καμπάνια που επικεντρώθηκε σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ο Κόρμπιν και όσοι προσπάθησαν μαζί του, κατάφεραν να σπάσουν τουλάχιστον την κυριαρχία της δεξιάς αφήγησης και να θέσουν μια προοδευτική ατζέντα στη βρετανική κοινωνία, κάτι που μετά το Brexitφαινόταν αδύνατο. Το μέλλον τότε φαινόταν να είναι οι απεχθείς ιδέες του Νάιτζελ Φάρατζ, ηγέτη του εθνικιστικού και ρατσιστικού UKIP. Τουλάχιστον με την ατζέντα του ο Κόρμπυν απέφυγε την πασοκοποίηση του Εργατικού Κόμματος και ίσως καταφέρει να διεκδικήσει και κάτι καλύτερο.            

Η σημασία της παρουσίας αυτής της ατζέντας στο ζοφερό κλίμα που περιγράψαμε παραπάνω φαίνεται και από την ελπιδοφόρα μεταστροφή της συμπεριφοράς των κατοίκων του Ηνωμένου Βασιλείου. Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις αυτό που κυριάρχησε στους κατοίκους δεν ήταν μια έξαρση εθνικισμού (όπως παρατηρήσαμε στις ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτεμβρίου), αλλά η περισυλλογή, η αλληλεγγύη και η αναζήτηση ευθυνών στα πεπραγμένα των κυβερνήσεών τους. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις οι Βρετανοί πολίτες αναγνωρίζουν το αδιέξοδο της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου στη Μέση Ανατολή. Ταυτόχρονα, η απήχηση της ατζέντας του Κόρμπυν δείχνει ότι οι πολίτες δεν είναι αποστασιοποιημένοι και ακούνε. Αναζητούν σοβαρές απαντήσεις ίσως για πρώτη φορά μετά από καιρό και, ένα μέρος τουλάχιστον της εργατικής τάξης αναζητεί τη λύση σε μια προοδευτική και αριστερή πολιτική και όχι στον εθνικισμό και στο ρατσισμό.

Επίλογος

Όλα αυτά φυσικά μπορούν να ανατραπούν και να εξελιχθούν τα πράγματα πολύ χειρότερα. Όμως με αφορμή την επιλογή των κατοίκων του Μάντσεστερ να τραγουδήσουν το Donlook back in anger των Oasis για να κλάψουν τους νεκρούς της πόλης τους (και τη χαμένη τους αθωότητα!), να ευχηθούμε κι εμείς σε όσους αγωνίζονται για ένα καλύτερο κόσμο στο Ηνωμένο Βασίλειο να μην κοιτάξουν πίσω ούτε στον θυμό (όπως θέλουν οι φασίστες) ούτε στην αδιαφορία (όπως θέλουν οι νεοφιλελεύθεροι). Αντίθετα να προχωρήσουν μόνο μπροστά στην δημιουργία κινήματος και πολιτικής! 

 

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.