Brigada

16 Οκτ

Η ζωή έχει αντίτιμο, είναι μερικές χιλιάδες δολάρια!

Με λίγα λόγια, αν θες να χρησιμοποιήσεις ένα φάρμακο το οποίο ίσως και να είναι απαραίτητο για τη ζωή σου, η κυκλοφορία του πρέπει πρώτα να έχει υπαχθεί στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς

του Στρατηγού Χειμώνα

Τον Ιούνιο του 2015, η Σερβία αποφασίζει να γίνει η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα, που εισάγει το εμβόλιο με την ονομασία “CimaVax EGF”. Κοινώς το εμβόλιο εναντίον του καρκίνου των πνευμόνων, το οποίο ανακάλυψαν Κουβανέζοι γιατροί έπειτα από πολυετείς έρευνες και έκτοτε διανέμεται στην Κούβα δωρεάν σε όλους τους πολίτες. Στα τέλη του ίδιου έτους, η Σερβία εισήγαγε 1680 μονάδες CimaVax, μία ποσότητα η οποία ήταν αρκετή ούτως ώστε να γίνουν κλινικές δοκιμές σε 30 Σέρβους πολίτες για να διαπιστωθεί εάν το εμβόλιο είναι αποτελεσματικό. Πράγμα μάλλον άσκοπο αφού οι Κουβανοί επιστήμονες έχουν προβεί σε πολυετείς έρευνες που πιστοποιούν κλινικά την αποτελεσματικότητα του εμβολίου. Το κουβανέζικο εμβόλιο έφτασε στη Σερβία έπειτα από πρωτοβουλία του σερβικού υπουργείου υγείας, το οποίο είδε και απόειδε περιμένοντας τις σερβικές ιδιωτικές φαρμακοβιομηχανίες να εισάγουν και να εμπορευθούν το εμβόλιο, όπως επιτάσσει η ελεύθερη καπιταλιστική αγορά. Το γεγονός όμως ότι η Κούβα προσέφερε σε… απελπιστικά χαμηλή τιμή το εμβόλιο, έκανε τις φαρμακοβιομηχανίες να «ξενερώσουν» καθώς τα περιθώρια κέρδους ήταν μηδαμινά και έτσι η προσοχή τους στράφηκε σε πιο επικερδείς φαρμακευτικές δραστηριότητες.

Το παράδειγμα όμως της Κούβας και του εμβολίου CimaVax EGF, άνοιξε μία τεράστια συζήτηση, αναφορικά με το κατά πόσο μπορεί ένα φάρμακο που αποδεδειγμένα μπορεί να βοηθήσει την ατομική αλλά και την δημόσια υγεία, να εκπληρώσει τον σκοπό του εφόσον πριν δεν έχει υπερκοστολογηθεί από μία φαρμακοβιομηχανία, η οποία σε πολλές περιπτώσεις ουδεμία εμπλοκή είχε στην έρευνα και στην ανακάλυψη του. Και σε δεύτερη φάση, κατά πόσο η στυγνή καπιταλιστική πρακτική της κερδοφορίας ακόμα και στον ευαίσθητο χώρο των πολιτών με σοβαρές και θανατηφόρες νόσους, είναι ανεκτή από τις κατά τόπους κυβερνήσεις και σε ποιο βαθμό συμβαίνει αυτό. Εν τέλει άνοιξε για τα καλά στις «δυτικές» κοινωνίες, η συζήτηση που θέλει να σηματοδοτήσει το όριο, από το οποίο και έπειτα η υγεία και κατ’ επέκταση η ζωή των πολιτών, είναι ίσης ή μικρότερης αξίας από τα τεράστια κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών και του διεθνούς εμπορίου φαρμάκων και συνεπώς του διεθνούς εμπορίου ελπίδας.

Το φάρμακο Daraprimλίγοι το γνωρίζουν. Ευτυχώς… Και ελπίζω να συνεχίσουν να το γνωρίζουν λίγοι και να το χρησιμοποιούν ακόμα λιγότεροι. Το Daraprim περιέχει «πυριμεθαμίνη», μία ουσία η οποία έχει αντιπαρασιτική δράση και χρησιμοποιείται από τους ασθενείς που πάσχουν από τοξοπλάσμωση, μια ασθένεια που είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τις εγκύους, τους ανθρώπους που είναι θετικοί στον ιό του HIV και γενικότερα όσους έχουν αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Το Daraprim όμως έχει μία ιδιαιτερότητα. Είναι το μοναδικό φάρμακο που έχει εγκριθεί από τις αμερικανικές αρχές για αυτές τις χρήσεις, εδώ και 65 περίπου έτη. Σαν αποτέλεσμα αυτής της έγκριση, η Τuring Pharmaceuticals το 2015 εξαγοράζει την αποκλειστικότητα διανομής και πώλησης του φαρμάκου σε ολόκληρη της αμερικανική επικράτεια. Ο τότε διευθύνων σύμβουλος της TuringPharmaceuticals ονομαζόταν Μάρτιν Σκρέλι και έμελλε να γίνει ένας από τους πλέον μισητούς ανθρώπους στη χώρα του. Κι ο λόγος που συνέβη αυτό είναι επαρκής για οποιονδήποτε χαρακτηρισμό εις βάρος του. Την επόμενη της εξαγοράς των δικαιωμάτων από την Turing Pharmaceuticals, έπειτα από πρωτοβουλία του διευθύνοντος συμβούλου, η τιμή του Daraprim ανεβαίνει εν μία νυκτί, κατά 5.500% , δηλαδή από 13,5 δολάρια σε… 750, δικαιολογώντας αυτή του την πράξη με κυνισμό λέγοντας πως «Με την προηγούμενη τιμή, δεν ήταν κερδοφόρο»! Η άνευ προηγουμένου υπερκοστολόγηση είδε το φως της δημοσιότητας και την ευθύνη φορτώθηκε το «λαμόγιο ολκής» Μάρτιν Σκρέλι ο οποίος φυλακίστηκε για απάτη, αποφυλακίστηκε και αντιμετωπίζει εκ νέου κατηγορίες για χρηματιστηριακή απάτη, συνωμοσία και διαπλοκή με σκοπό την απάτη. Λίγους μήνες μετά την υπερκοστολόγηση, μία ομάδα μαθητών από την Αυστραλία, κατάφερε να παρασκευάσει την ουσία πυριμεθαμίνη με φάρμακα αξίας…2 δολαρίων. Τογεγονόςαυτό, εξόργισετονΜάρτινΣκρέλιοοποίοςεξοργισμένοςτουςειρωνεύτηκεμέσω twitter λέγοντας:
“lol how is that showing anyone up? almost any drug can be made at small scale for a low price. glad it makes u feel good tho.”

Το 2014 η πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία «Gilead Sciences» αποφασίζει να θέσει σε κυκλοφορία το παρασκεύασμα «Sovaldi», ένα αντιβιοτικό το οποίο μέσα σε τρεις μήνες θεραπεύει ανώδυνα την Ηπατίτιδα C, μία χρόνια ασθένεια η οποία οδηγεί σε κίρρωση του ήπατος και σε καρκινογενέσεις, άρα σταδιακά γίνεται θανατηφόρα. Το Sovaldi εμπεριέχει την ουσία «σοφοσμπουβίρη (sofosbuvir)» η οποία αναστέλλει τη δράση ενός ενζύμου του ιού της ηπατίτιδας C το οποίο είναι απαραίτητο για τον πολλαπλασιασμό του ιού. Τα «πανηγύρια» όμως για την κυκλοφορία του συγκεκριμένου φαρμάκου δεν κράτησαν πολύ… Η Gilead αποφάσισε να κοστολογήσει το φάρμακο στη εξωφρενική τιμή των 1.000 δολαρίων ανά χάπι πράγμα που σήμαινε πως όποιος πολίτης των ΗΠΑ ή του υπόλοιπου κόσμου επιθυμούσε να λάβει την τρίμηνη και πλήρη φαρμακευτική αγωγή του Sovaldi και έτσι να θεραπευτεί από την Ηπατίτδα C, θα έπρεπε να καταβάλλει το δυσθεώρητο ποσό των…84.000 δολαρίων (71.000 ευρώ). Πράγμα εξοργιστικό ακόμα και για την αμερικανική κοινωνία, η οποία καλώς ή κακώς είναι συνηθισμένη σε τέτοιου είδους κερδοσκοπίες. Ήταν τόσο προφανής η κερδοσκοπία σε βάρος των ασθενών με ηπατίτιδα C, που ένας γερουσιαστής των Δημοκρατιών του Όρεγκον, ο RonWyden μαζί με έναν γερουσιαστή των Ρεπουμπλικάνων της Αϊόβα, τον ChuckGrassley, αναγκάστηκαν από κοινού να διεξάγουν ολόκληρη έρευνα στα εσωτερικά εταιρικά αρχεία της GileadSciences και να την δημοσιοποιήσουν στα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον Δεκέμβρη του 2015.

Στη συνέντευξη τύπου, ο Δημοκράτης Wyden δήλωσε πως:
«Όλο το σχέδιο τιμολόγησης και προώθησης του Sovaldi, από την Gilead έγινε με γνώμονα το να μεγιστοποιηθεί το κέρδος της και αδιαφορώντας για τις συνέπειες στους ανθρώπους. Η Gilead γνώριζε ότι η συγκεκριμένη τιμή διάθεσης θα έκανε το φάρμακο απαγορευτικό για εκατομμύρια ανθρώπους και θα δημιουργούσε ασυνήθιστα προβλήματα στις υπηρεσίες υγείας των ΗΠΑ, αλλά παρόλα αυτά προχώρησε στη συγκεκριμένη τιμολόγηση.»

Από την πλευρά του ο Ρεπουμπλικάνος Grassley αφού παρακίνησε όλο τον κόσμο να διαβάσει την έρευνα του, δήλωσε:
« Η έρευνα ρίχνει φως στις αποφάσεις τιμολόγησης που γίνονται από μία εταιρεία η οποία εισάγει ένα νέο φάρμακο, χωρίς ανταγωνισμό και σε υψηλή ζήτηση» , υποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο πως επιτέλους δόθηκε στην δημοσιότητα το «μνημόνιο ενεργειών» που ακολουθούν οι μεγάλες αμερικανικές φαρμακοβιομηχανίες όταν ξέρουν ότι έχουν στα χέρια τους ένα πολύτιμο φάρμακο για χιλιάδες ή και εκατομμύρια ασθενείς.

Παρά την δημοσιοποίηση της έρευνας και τις δηλώσεις των γερουσιαστών, η Gilead αρνήθηκε πεισματικά να μειώσει σημαντικά την τιμή του φαρμάκου. Ούτε η «δημιουργία ανταγωνισμού» που θεωρητικά θα αυτορύθμιζε την αγορά, κατάφερε να πετύχει πολλά πράγματα, καθώς η κυκλοφορία γενοσήμων του Sovaldi τα επόμενα χρόνια, δεν επέφεραν μεγάλες οικονομικές ελαφρύνσεις στους ασθενείς ή μεγάλες διαφοροποιήσεις στην συμπεριφορά της εταιρείας απέναντι τους, αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά πως η «ελεύθερη αγορά» αδυνατεί να αυτορυθμιστεί όταν η αυτορρύθμιση πρόκειται να ωφελήσει τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα.
Το παράδειγμα της Gilead αποδεικνύει με τον πιο περίτρανο τρόπο, το πώς οι πολυεθνικές εταιρείες ως «ιερές αγελάδες» του καπιταλιστικού συστήματος, μπορούν να κρατήσουν «δέσμια» ολόκληρη της ανθρωπότητα ακόμα κι όταν το επιστέγασμα είναι η δημόσια υγεία. Και εν τέλει το πόσο αδύναμες ή απρόθυμες μοιάζουν οι εθνικές κυβερνήσεις ώστε να προασπίσουν το συμφέρον (και κατά συνέπεια την υγεία των πολιτών τους), όταν στον αντίποδα βρίσκεται το εταιρικό συμφέρον και το κέρδος των «shareholders».

Για την ιστορία, η δραστική ουσία του φαρμάκου Sovaldi πρωτοπαρασκευάστηκε από την εταιρεία βιοτεχνολογίας «Pharmasset», η οποία εξαγοράστηκε από την Gilead το 2011 για μόλις…11 δισεκατομμύρια δολάρια, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά πως ο χώρος των φαρμακοβιομηχανιών δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά ο χώρος κυκλοφορίας δισεκατομμυρίων δολαρίων ή ευρώ, τα οποία φυσικά εν τέλει με έμμεσο τρόπο φτάνουν με τη μορφή λογαριασμού στον ασθενή ή στα εθνικά συστήματα υγείας. Στην Ελλάδα του σήμερα, η νοσοκομειακή τιμή ενός γραμμαρίου «σοφοσμπουβίρης», δηλαδή ένα δισκίο Sovaldi κοστίζει 1.061,66 ευρώ, πράγμα που όλοι γνωρίζουμε τι μπορεί να σημαίνει για την αποτελεσματικότητα και τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων αλλά κυρίως για την υγεία των περίπου 200.000 ασθενών με Ηπατίτιδα C, από τους οποίους μόνο οι 20.000 γνωρίζουν ότι πάσχουν από τη συγκεκριμένη ασθένεια, με ότι κι αν συνεπάγεται αυτό για την κοινωνία μας.

Και φτάνουμε στην περίπτωση της εταιρείας «Pfizer» η οποία το 2016, τιμωρείται με πρόστιμο ύψους 84,2 εκατομμυρίων στερλινών από τις βρετανικές αρχές. Ο λόγος; Το 2012 η Pfizer συνάπτει συμφωνία με το εθνικό σύστημα υγείας της Βρετανίας (NHS) για την παροχή ενός φαρμακευτικού σκευάσματος που χορηγείται σε ασθενείς με επιληψία. Η φαρμακευτική αγωγή χορηγείται σε 48.000 Βρετανούς ασθενείς το 2012 και το κοστολόγιο για τα βρετανικά ταμεία ανέρχεται σε 2εκατομμύρια βρετανικές λίρες. Ως δια μαγείας όμως το 2013, η Pfizer ανακοστολογεί απροειδοποίητα το φάρμακο της σε ποσοστό μόλις…2.600% μέσα σε μία νύχτα, δηλαδή από 2,83 στερλίνες σε 67,5. Έτσι για το 2013, το κοστολόγιο για τα βρετανικά ταμεία ανήλθε σε 50 εκατομμύρια στερλίνες. Ζημία, μόλις 48 εκατομμυρίων στερλινών, σε ένα μόνο έτος και από ένα μόνο φαρμακευτικό σκεύασμα, από τα χιλιάδες που περιλαμβάνει και συνταγογραφεί το εθνικό σύστημα υγείας της Βρετανίας. Ο τρόπος που το κατάφερε αυτό η Pfizer είναι πραγματικά σατανικός. Η Pfizer μετονόμασε το σκεύασμα της τον Σεπτέμβρη του 2012, από «Epanutin» σε «Phenytoin». Έτσι ενώ κυκλοφορεί ακριβώς το ίδιο σκεύασμα με την ακριβώς την ίδια δραστική ουσία, ουσιαστικά διακηρύσσει ότι κυκλοφορεί ένα ολοκαίνουριο σκεύασμα (άλλαξε ο Μανωλιός…), του οποίου τα δικαιώματα κυκλοφορίας κατοχυρώνει σε άλλη εταιρεία εν ονόματι «Flynn Pharma», η οποία επίσης τιμωρήθηκε από τις βρετανικές με πρόστιμο ύψους 5,2 εκατομμυρίων στερλινών. Και εφόσον η FlynnPharma κυκλοφορεί ένα ολοκαίνουριο σκεύασμα, το οποίο δεν περιλαμβάνεται στις μέχρι τότε συμφωνίες τιμολόγησης του ΝΗS με τις φαρμακευτικές εταιρείες, το ανακοστολογεί εκ νέου και με ανατριχιαστική ευελιξία, βάζει καπέλο 2.600% και ζημιώνει τα βρετανικά ταμεία με 48 εκατομμύρια στερλίνες συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά. Η διαδικασία μετονομασίας-επανακυκλοφορίας, είναι γνωστή με την ονομασία «de-branding». Η εταιρεία πάντως, δικαιολόγησε με πολύ «όμορφο» τρόπο τις επιλογές της. Αφού διακήρυξε πως η μετονομασία και η πώληση των δικαιωμάτων κυκλοφορίας του φαρμάκου έγινε διότι το προηγούμενο φάρμακο δεν ήταν επικερδές (και τώρα που άλλαξε όνομα και εταιρεία διανομής, ξαφνικά έγινε bestseller) και άρα αναγκάστηκε να ξεφορτωθεί μία «καυτή πατάτα» που ζημίωνε τα οικονομικά της. Επίσης ο γενικός διευθυντής της εταιρείας, αφού φυσικά τάχθηκε εναντίον της απόφασης προστίμου από τις βρετανικές αρχές, δήλωσε πως αυτό θα οδηγήσει σε μειώσεις των επενδύσεων (οι επενδύσεις πρέπει να προστατευθούν πάση θυσία και στην Βρετανία από ότι φαίνεται…) στο χώρο της φαρμακευτικής έρευνας και μείωση στην προμήθεια φαρμάκων αλλά και στις επιλογές των ιατρών. Εν τέλει θεώρησε αυτολεξεί πως:
«Είναι θέμα κοινού συμφέροντος (common interest η ακριβής φράση του) για μας το να ασκήσουμε έφεση εναντίον της απόφασης και να την δούμε να ακυρώνεται.» Σίγουρα το κοινό συμφέρον θα προστατευθεί με άψογο τρόπο, εάν μία πολυεθνική θα γλυτώσει το πρόστιμο έπειτα από απάτη δεκάδων εκατομμυρίων στερλινών, που διέπραξε εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων.

Τέλος να κλείσω με την περυσινή έρευνα του Bloomberg στις τιμές ορισμένων φαρμάκων ευρείας κυκλοφορίας στις ΗΠΑ και στην διακύμανση των τιμών τους από το 2009 ως το 2015. Η έρευνα αποδεικνύει πως πάμπολλα φάρμακα που κυκλοφορούν στην αγορά των ΗΠΑ, ανατιμήθηκαν πάνω από 100% μέσα σε μόλις 6 έτη. Έτσι, το Humalog για τον διαβήτη το 2009 πωλούνταν έναντι 12,34 δολαρίων ενώ το 2015 έφτασε τα 29,36 δολάρια. Αντίστοιχα το Humira για την ρευματοειδή αρθρίτιδα από 762 δολάρια έφτασε να πωλείται στην τιμή των 1,728 δολαρίων. Το Enbrel, επίσης για την ρευματοειδή αρθρίτιδα, από 396 σε 951 ενώ το Avonex για την αρτηριοσκλήρυνση από 618 σε 1.386 δολάρια. Μέχρι και τα χάπια για την στυτική δυσλειτουργία ανατιμήθηκαν μέσα στην 6ετία της έρευνας αφού τόσο το Viagra όσο και το Cyalis παρουσίασαν αύξηση τιμής 160% και 180% αντίστοιχα.
(όλη η έρευνα εδώ: https://www.bloomberg.com/graphics/2016-drug-prices/)
Αποδείχθηκε έτσι, πως η αγορά των φαρμάκων δεν υπόκειται σε κανέναν απολύτως περιορισμό και μπορεί είτε ξαφνικά είτε μακροπρόθεσμα να ανακοστολογεί με όποιο τρόπο και στον βαθμό που την εξυπηρετεί, φάρμακα υπερ-απαραίτητα για την ποιότητα ζωής αν όχι για την ίδια την ζωή των ασθενών.

Επειδή όμως η ζωή δεν είναι μόνο δυσάρεστες ειδήσεις, την άψογη στάση της Κούβας και της Σερβίας, μιμήθηκαν και κάποιοι ιδιώτες ερευνητές οι οποίοι αφού προέβησαν σε σημαντικές ανακαλύψεις δεν αρκέστηκαν σε αυτό. Παράλληλα περιχαράκωσαν το συμφέρον των ασθενών, βάζοντας αυστηρές ρήτρες και διαλέγοντας την προάσπιση της υγείας των πολιτών, από την ακατάσχετη κερδοσκοπία των πολυεθνικών. Μία τέτοια περίπτωση ερευνητή είναι ο DonMcPherson, κάτοχος Ph.D. του AlfredUniversity της πολιτείας της Νέας Υόρκης στην όχι και τόσο γνωστή στην Ελλάδα “GlassScience”. Ο McPherson την ώρα που έπαιζε φρίσμπι με έναν φίλο του που πάσχει από αχρωματοψία, ανακάλυψε την φόρμουλα για την δημιουργία γυαλιών τα οποία καθιστούν ικανούς τους πάσχοντες από αχρωματοψία στο να βλέπουν το φάσμα χρωμάτων που η ασθένεια τους, τους αναγκάζει να μην βλέπουν. Έκτοτε αφού τελειοποίησε την πατέντα, δημιούργησε μία εταιρεία με έδρα τις ΗΠΑ η οποία εμπορεύεται σε όλο τον κόσμο τα εν λόγω γυαλιά με αντίτιμο ανάμεσα 325 και 450 δολάρια, βάζοντας κυριολεκτικά χρώμα στη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων για ένα «ανεκτό» για την πλειοψηφία των πολιτών, αντίτιμο. Η δε προώθηση και διαφήμιση του προϊόντος, βασίστηκε στη βιντεοσκόπηση των αντιδράσεων των ασθενών την ώρα που πρωτοφορούσαν τα συγκεκριμένα γυαλιά και αντίκριζαν για πρώτη φορά έγχρωμο τον κόσμο και την ανάρτηση των σχετικών βίντεο στο youtube.

Όσον αφορα το CimaVaxEGF, το οποίο στάθηκε και η αιτία για να γραφτεί αυτό το άρθρο, ακόμα αναρωτιέμαι ποιος είναι ο λόγος που κατάφερε να φτάσει σε επίπεδο κλινικών δοκιμών στη Σερβία (για να μη μιλήσουμε για την Κούβα που αποτελεί χώρα «πρότυπο» στις υπηρεσίες υγείας) και όχι στα νοσοκομεία της χώρας μας την ίδια στιγμή που οποιοσδήποτε στην Ελλάδα μπορεί με 71.000 ευρώ να προμηθευτεί το αποδεδειγμένα αισχροκερδές φάρμακο για την ηπατίτιδα C. Προφανώς η ηπατίτιδα C είναι πιο ψηλά στη λίστα «κοινωνικής ευαισθησίας» των εταιρειών που διανέμουν τα φάρμακα στην Ελλάδα και ο λόγος που συμβαίνει αυτό προφανώς έχει να κάνει με το περιθώριο κέρδους που το κάθε φάρμακο «αφήνει» στην εκάστοτε πολυεθνική. Με λίγα λόγια, αν θες να χρησιμοποιήσεις ένα φάρμακο το οποίο ίσως και να είναι απαραίτητο για τη ζωή σου, η κυκλοφορία του πρέπει πρώτα να έχει υπαχθεί στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς. Δηλαδή να έχει αγοράσει κάποια εταιρεία τα δικαιώματα του, και να το έχει κοστολογήσει κατά βούληση, σε μία τιμή που θα την δεχτούν όλοι ενώ ξέρουν ότι αποτελεί προϊόν αισχροκέρδειας και ίσως πολύ αργότερα να της επιβάλλουν κάποιο εφέσιμο πρόστιμο.

Αν στο ενδιάμεσο βέβαια δεν καταφέρεις να συγκεντρώσεις το αντίτιμο και συνεπώς δεν καταφέρεις να χορηγηθείς την φαρμακευτική αγωγή, τότε μάλλον αποδεικνύεται ότι δεν είσαι και πάρα πολύ… ικανός. Αφού αν ήσουν ικανός, στο καπιταλιστικό σύστημα, θα είχες γίνει πλούσιος! Άρα η ανικανότητα σου θα είναι αυτή που θα σε οδηγήσει στο θάνατο και όχι η αισχροκέρδεια των πολυεθνικών. Ακόμα κι αν ακούγεται πολύ εξοργιστικό να υπάρχει κάπου μία ουσία η οποία να μπορεί να σώσει έστω και μία ανθρώπινη ζωή και να μην μπορεί να φτάσει στον ασθενή που πάσχει μόνο και μόνο διότι η εταιρεία που την κυκλοφορεί μπορεί να ανεβάζει την τιμή της, όπου θέλει αυτή. Το μόνο λοιπόν που μπορούμε να κάνουμε είναι είτε να ευχόμαστε η Κούβα να πολλαπλασιάσει τις σημαντικές ανακαλύψεις φαρμάκων είτε να παλέψουμε ώστε η διανομή των υπολοίπων σκευασμάτων να σταματήσει να υπόκειται στους «κανόνες της αγοράς» και να υπόκειται στους κανόνες της «ηθικής» και της αναγκαιότητας διασφάλισης της υγείας των πολιτών πέρα από οποιοδήποτε «εταιρικό συμφέρον». 

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.