Brigada

16 Νοε

Το Πολυτεχνείο ζει. Εμείς;

 

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου θα ήταν θλιβερή ακόμα και χωρίς το μηδενιστικό χάπενινγκ της "κατάληψης Πολυτεχνείου" . Υπάρχει μια περιρρέουσα μελαγχολική ατμόσφαιρα εντός της Αριστεράς, η οποία χρωματίζει τις διάφορες συγκεντρώσεις των αριστερών, επετειακές ή όχι, γεγονός που όχι τυχαία συμπίπτει με την 100η επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης. Την φετινή χρονιά μπορέσαμε πολλοί από εμάς να δούμε μια ταινία για τους 200 της Καισαριανής, μία για τα χρόνια της γνωριμίας του Μαρξ και του Ένγκελς, αλλά και ένα θεατρικό έργο για τον Άρη Βελουχιώτη, όπως επίσης και δεκάδες αφιερώματα,συγκεντρώσεις, εκθέσεις κτλ. γύρω από την επανάσταση των Μπολσεβίκων και τις μέρες τις Σοβιετικής Ένωσης. Σε μία χρονική περίοδο που η ελληνική Αριστερά είναι στο χειρότερο σημείο της εδώ και 50 χρόνια όλα αυτά έχουν δημιουργήσει ένα αίσθημα κατωτερότητας σε σχέση με το μεγαλείο των αγωνιστών του προηγούμενου αιώνα.

Τα εκφυλιστικά φαινόμενα βέβαια είχαν προηγηθεί αυτού του καλλιτεχνικού κρεσέντου καθώς οι μετασεισμοί της παράδοσης του σχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της φρασεολογίας της ριζοσπαστικής αριστεράς,  στο αντίπαλο στρατόπεδο συνεχίζουν να κατακερματίζουν την Αριστερά εδώ και 2μιση χρόνια. Ενώ λοιπόν η Κυβέρνηση συνεχίζει να ασκεί πολιτική χωρίς ουσιαστική απάντηση από το κίνημα η Αριστερά συνεχίζει να διασπάται εντείνοντας τις εσω-κινηματικές έριδες οι οποίες πολλές φορές υπερβαίνουν το λεκτικό επίπεδο. Το τελευταίο συμβάν της έντασης εντός των ΕΑΑΚ είχε ακριβώς επίκεντρο την φοιτητική αριστερά η οποία συνδέεται περισσότερο από τον καθένα με την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ακόμα λοιπόν και αν όλα είχαν κυλήσει φυσιολογικά, στην πραγματικότητα το πνεύμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου θα ήταν απών από τον χώρο. Η πολυδιασπασμένη Αριστερά θα αδυνατούσε να αρθρώσει ένα λόγο ενωτικά ανατρεπτικό και θα παρέδιδε τη νοηματοδότηση της επετείου στον πλέον ακατάλληλο για να την εκπροσωπήσει, τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα οι οποίοι έχουν, από κοινού με τους ΑΝΕΛ, ενστερνιστεί την υποτακτική σχέση που είχε η Χούντα με τις ΗΠΑ. Το γιατί δεν μπορεί επίσης να εκπροσωπήσει την ανάγκη για νέα εξέγερση η ομάδα της "κατάληψης Πολυτεχνείου" είναι μάλλον περιττό να το εξηγήσουμε. Αρκεί μόνο να θυμίσουμε ότι ο σταθμός του Πολυτεχνείου καλούσε τον κόσμο της Αθήνας στην Πατησίων για να συμμετέχει στην εξέγερση που θα έριχνε τη Χούντα, ενώ η ομάδα αυτή ζητάει απλώς μερικά τσιγάρα και 2-3 διμοιρίες για να ασχολείται.

Πως όμως μπορούμε εμείς να υπερβούμε τον κίνδυνο της λήθης της εξέγερσης απέναντι στην περιθωριοποίηση της ή την ενσωμάτωσης της στο σύστημα; Για να απαντήσουμε θα πρέπει πρώτα να βγούμε από τον αυτόματο πιλότο στον οποίο έχουμε μπει όλοι/ες μας. Οι μηχανικές,σχεδόν χορογραφημένες, κινήσεις, που θα ακολουθούσαν με την είσοδο των αριστερών οργανώσεων στο Πολυτεχνείο και την σχηματοποίηση των χώρων απεικονίζει ιδιαίτερα γραφικά την κεκτημένη ταχύτητα με την οποία αντιμετωπίζουμε το τριήμερο του Πολυτεχνείου. Αν δικαιούμαστε να βρισκόμαστε σε αυτόν τον χώρο εκείνες τις μέρες, αυτό είναι επειδή διεκδικούμε να είμαστε συνεχιστές της ανατρεπτικής και ημιτελούς εξέγερσης του Νοέμβρη και αυτό δεν μπορούμε να το καταφέρουμε αν εντοπίζουμε τον εχθρό δίπλα μας. Χρειάζεται να θέσουμε ξανά τον στόχο της ανατροπής του πολιτικού συστήματος στο επίκεντρο και απέναντι σε αυτόν τον στόχο να αποκτήσουμε κοινό βηματισμό. Τελικά όλοι αυτοί οι αγωνιστές τους οποίους μελαγχολικά ανακαλούμε στη μνήμη μας κατάφεραν, ο καθένας στην εποχή του, να βρουν τον ένα στόχο ο οποίος εκείνη την στιγμή θα καθόριζε την τακτική τους. Η αρχή μπορεί να γίνει με την φετινή πορεία ας είναι η 17η Νοέμβρη του 2017 η πιο αντισυστημική και αντικυβερνητική διαδήλωση που έγινε ποτέ και ας είμαστε σε αυτόν τον στόχο όλοι ενωμένοι σαν τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου που μπορεί εκείνη την μέρα να έσωσαν την ζωή κάποιου που δεν ήταν απ' την "οργάνωση".

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.