Brigada

12 Νοε

Πανεπιστημιακοί αθλητές του κόσμου, ενωθείτε!

Ο θρύλος του NBA Καρίμ Αμπντούλ – Τζαμπάρ γράφει για το μεγαλύτερο μηχανισμό εκμετάλλευσης νέων αθλητών στις ΗΠΑ: το ιδιωτικό πανεπιστήμιο.

Του Καρίμ Αμπντούλ – Τζαμπάρ

Μετάφραση: brigada.gr

Όταν έπαιζα μπάσκετ για το UCLA[i], έμαθα με το σκληρό τρόπο για το πώς η άρνηση του NCAA να πληρώσει τους αθλητές του κολεγίου επηρέαζε την καθημερινή μας ζωή. Παρά τις ώρες που αφιέρωνα κάθε ημέρα προπονούμενος, μαθαίνοντας plays (σ.μτφ.: τακτικές) και ταξιδεύοντας σε ολόκληρη τη χώρα για να αγωνιστώ και παρά τα εκατομύρια δολάρια που η ομάδα μας «γεννούσε» για το UCLA– τόσο σε μετρητά όσο και στην στρατολόγηση φοιτητών που θα γράφονταν στο πανεπιστήμιο – ήμουν πάντα απένταρος, χωρίς να μπορώ να κάνω πολλά πέραν του να διαβάζω, να προπονούμαι και να παίζω.

Όσα ελάχιστα είχα, προέρχονταν από το spring break(σ. μτφ.: ανοιξιάτικες διακοπές) και καλοκαιρινές δουλειές. Για κάποια καλοκαίρια, ο MikeFrankovich, πρόεδρος της ColumbiaPictures και πρώην quarterback[ii]του UCLA, με προσέλαβε για να κάνω διαφημίσεις για τις ταινίες του - ιδιαίτερα το «CatBallou» (η οποία ήταν υποψήφια για πέντε Οσκαρ).

Το 1968, είχα ανάγκη να βγάλω αρκετά χρήματα το καλοκαίρι, ώστε να περάσω την τελευταία μου χρονιά στο πανεπιστήμιο. Έτσι, αντί να αγωνιστώ στην Ολυμπιάδα, έπιασα δουλειά στη Νέα Υόρκη στην Operations Sports Rescue, όπου ταξίδευα σε όλη την πόλη για να ενθαρρύνω τα παιδιά να πάνε στο πανεπιστήμιο.  Τα δε spring break δούλευα ως φύλακας στην πανεπιστημιούπολη του UCLA ή στις εγκαταστάσεις ατμού, επισκευάζοντας τα υδραυλικά ή τα ηλεκτρικά. Τα πάρτι στο Cabo San Lucasδεν ήταν για μένα. Ξερίζωνα ζιζάνια και άλλαζα ασφάλειες – αυτή ήταν η λαμπερή ζωή μου.

Παρά τις δουλειές μου, κάθε εξάμηνο ήταν ένας αγώνας για βιοπορισμό. Έτσι, προκειμένου να συγκεντρώσω αρκετά χρήματα για να περάσω τις δύο τελευταίες μου ακαδημαϊκές χρονιές, άφησα τον Sam Gilbert, τον πλούσιο νονό ενός φίλου μου, να αγοράσει τα εισιτήρια διαρκείας που δικαιόμουν για να τα δώσει στους πλούσιους φίλους του. Αυτό μου απέφερε μερικές χιλιάδες δολάρια. Σε βάθος δωδεκάμηνου, μου ήταν οριακά αρκετά για να επιβιώσω. Έβγαινα στο παρκέ ως ήρωας, αλλά μέσα στο δωμάτιο μου ήμουν άπορος.

Φυσικά, ένιωθα εκμεταλλευόμενος και δυσαρεστημένος. Την πρώτη μου χρονιά, οι πρωτοετείς νικήσαμε την κολεγιακή ομάδα, που μόλις είχε κερδίσει το πρωτάθλημα του NCAA. Ήμασταν η καλύτερη ομάδα στη χώρα, αλλά ήμουν πολύ αδέκαρος για να βγω να το γιορτάσω. Ακόμα και στους πιο προνομιούχους φοιτητές με ακαδημαϊκές υποτροφίες επιτρεπόταν να έχουν έξτρα εισόδημα, αλλά όχι οι αθλητές[iii].

Και σε αντίθεση με τους υπότροφους, εάν τραυματιζόμασταν και δεν μπορούσαμε να παίξουμε, χάναμε τις υποτροφίες και ξανά είχαμε να ανησυχούμε για έξοδα νοσηλείας. Ήμασταν πολύτιμοι, μόνο όσο μπορούσαμε να «σκάμε» τη μπάλα και να σκοράρουμε.

Ο προπονητής μας John Wooden μας έλεγε ότι τα μυαλά των ιθυνόντων στο NCAAδεν άλλαζαν και ήταν «τόσο αμετακίνητα, όπως το χάραμα από την Ανατολή». Προσωπικά, δε συνάντησα ποτέ παίκτες που έκλεβαν ή συμμετείχαν σε «στήσιμο αγώνων», αλλά μπορούσα να καταλάβω γιατί κάποιοι κατέφευγαν στην παράνομη εργασία ή στην αποδοχή χρηματικών «δώρων» για να τα βγάλουν πέρα.

Το χειρότερο μέρος είναι ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε που ήμουν αθλητής κολεγίου πριν από σαράντα χρόνια. Μάλλον, ένα πράγμα άλλαξε: το NCAA, οι τηλεοπτικοί σταθμοί, τα κολέγια και τα πανεπιστήμια βγάζουν πολύ περισσότερα χρήματα.

  • Το NCAA κάνει τζίρο περίπου ενός δισεκατομυρίου δολλαρίων ετησίως από το συμβόλαιο του με το CBS[iv]και την Turne rBroadcasting[v]για το «March Madness»[vi].
  • Ο πρόεδρος του NCAA έβγαλε 1,7 εκατομμύρια δολάρια το 2012.
  • Οι μισθοί των δέκα πιο ακριβοπληρωμένων προπονητών στο φετινό «March Madness» κυμαίνονται μεταξύ 2.627.806 και 9.682.032 δολαρίων.
  • Η διοίκηση του NCAA υποστηρίζει ότι οι αθλητές φοιτητές λαμβάνουν ακαδημαϊκές υποτροφίες και ειδική εκπαίδευση αξίας περίπου 125.000 δολαρίων. Παρόλο που μοιάζει με γενναιόδωρη αποζημίωση, αυτή έρχεται με ορισμένους σοβαρούς περιορισμούς:
    • Οι υπότροφοι αθλητές στα κολέγια δεν επιτρέπεται να κερδίσουν χρήματα πέραν της υποτροφίας. Ωστόσο, οι υπόλοιποι υπότροφοι φοιτητές μπορούν να κερδίσουν επιπλέον χρήματα.
    • Το NCAA επιτρέπει τα χρήματα της υποτροφίας να δίνονται μόνο σε δίδακτρα, διαμονή και συγγράματα. Κατά μέσο όρο, αυτό είναι περίπου 3.200 δολάρια από όσα χρειάζονται οι φοιτητές.
    • Οι ακαδημαϊκές υποτροφίες καλύπτουν και σχολικά είδη, μετακίνηση και ψυχαγωγία. Οι αθλητικές υποτροφίες όχι.
    • Οι αθλητικές υποτροφίες μπορεί να αφαιρεθούν αν ο παίκτης είναι τραυματίας και δεν μπορεί να συνεισφέρει στην ομάδα. Αυτός ή αυτή ρισκάρει αυτή  τη δυνατότητα σε κάθε παιχνίδι.
    • Η αδικία χειροτερεύει όταν συνειδητοποιούμε ότι οι εκατομυριούχοι προπονητές μπορούν να βγούν στην αγορά εργασίας και να κερδίσουν επιπλέον χρήματα, πέρα από τις συμβάσεις τους. Πολλοί το κάνουν, αποκτώντας εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια το χρόνο εκτός από τους ήδη ογκωδέστατους μισθούς τους.

Υπό αυτό το πρίσμα, δεν είναι μόνο η αθλητική υποτροφία ανεπαρκής για την προσπάθεια και τον κίνδυνο σε σχέση με τις ακαδημαϊκές υποτροφίες, αλλά υπάρχει σοβαρή πιθανότητα οι παίκτες να μείνουν εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας ή με βαθύ χρέος. Οι παίκτες που τραυματίζονται σοβαρά θα μπορούσαν τεχνικά να κάνουν χρήση της αποζημίωσης του για σοβαρούς τραυματισμούς. Αυτό ακούγεται δίκαιο και συμπονετικό, όμως αυτή η πολιτική δεν ισχύει για νοσήλεια μικρότερα των 90.000 δολαρίων – δηλαδή οι περισσότερες αιτήσεις. Αν τα νοσήλεια του φοιτητή είναι 80.000, τα πληρώνουν οι ίδιοι.

Για να προστατευθούν οι αθλητές από τραυματισμούς που μπορούν να τερματίσουν τις καριέρες τους, το NCAA προσφέρει επίσης Ασφάλεια Αναπηρίας Αθλητών Φοιτητών. Δυστυχώς, αυτό παρέχεται μόνο αν ο αθλητής δε μπορεί να επιστρέψει στο άθλημα. Όμως, οι περισσότεροι τραυματισμοί θεραπεύονται ως ένα βαθμό, ακόμα κι αν ο θαλητής δεν είναι πλέον στην καλύτερη κατάσταση και «κοπεί» από την ομάδα. Μόλις δώδεκα περίπου ήταν οι αιτήσεις που πληρούσαν τέτοια κριτήρια τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Η ζωή για τους αθλητές φοιτητές δεν έχει πλέον καμία σχέση με τη γραφική αμερικάνικη φαντασίωση της «φαντεζί» επιστροφής στο σπίτι και του εορτασμού σε μπαράκια. Είναι μια μεγάλη επιχείρηση, όπου ο καθένας βγάζει λεφτά – δηλαδή, όλοι εκτός των παιδιών από 18 ως 21 που σε κάθε παιχνίδι ρισκάρουν την καριέρα τους λόγω τραυματισμού.

Είναι αυτή η αδικία, με την οποία δεν πρέπει να συμβιβαστούν οι αμερικανοί εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν όμοια αβεβαιότητα κάθε μέρα.

Δυστυχώς, όσοι εναγκαλιάζονται με τα κέρδη δεν διατίθενται να παραδώσουν τα λεφτά τους, απλώς επειδή είναι το σωστό. Αντιθέτως, θα δωρίσουν μερικά σε ένδειξη δικαιοσύνης και ελπίδας ότι «οι αγρότες δε θα εφορμήσουν στο κάστρο». Αυτό συνέβη σε έναν συμβιβασμό μέσα στο χρόνο φέτος, όταν οι αθλητές του κολεγιακού μπάσκετ και φούτμπολ, των οποίων οι φιγούρες χρησιμοποιούνται σε αθλητικά βιντεοπαιχνίδια – παράγοντας επιπλέον εκατομύρια δολάρια για άλλους – έλαβαν επιτέλους αποζημίωση για τη χρήση δικαιωμάτων.

Η δύναμη του NCAA είναι επιπλέον διαβρωτική χάρη στο εξοβελισμό του συνδικαλισμού για κολεγιακούς αθλητές – ένα αναγκαίο βήμα για την εξασφάλιση βιώσιμου μισθού στο μέλλον. Χωρίς την ισχύ της συλλογικής διαπραγμάτευσης, οι αθλητές φοιτητές δεν έχουν εκτόπισμα στην διαπραγμάτευση μιας δίκαιης αντιμετώπισης. Η Ιστορία έχει αποδείξει πως η διοίκηση δεν ενδιαφέρεται να κάνει το σωστό, απλώς επειδή είναι σωστό. Τα συνδικάτα μπορεί να μην είναι τέλεια, αλλά έχουν κάνει περισσότερα για τα ίσα δικαιώματα και την άρση των ταξικών αντιθέσεων από οποιονδήποτε άλλο θεσμό.

Είμαστε θυμωμένοι όταν βλέπουμε μια ευάλωτη ομάδα να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης με σκοπό το κέρδος από τις μεγάλες επιχειρήσεις, όταν τα στελέχη πλουτίζουν, ενώ οι αδύναμοι εργαζόμενοι με το ζόρι τα βγάζουν πέρα. Ήμασταν εξοργισμένοι όταν δημοσιεύτηκε ότι η Nikeέβγαλε δισεκατομύρια το 2001, όταν την ίδια στιγμή απασχολούσε επί δεκαέξι ώρες την ημέρα, μέσω υπεργολάβων εταιριών,  δωδεκάχρονα κορίτσια από την Καμπότζη για πενταροδεκάρες για να φτιάχνουν παπούτσια αξίας 120 δολαρίων.

Οργιστήκαμε και πάλι το 2006, όταν το Πρόγραμμα Εργασίας και Εργασιακού Βίου στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ ανέφερε ότι περίπου 200 παιδιά από 11 ετών έραβαν παπούτσια για τη Hanes, τη Wal-Mart, τη JC Penny και την Puma σε ένα εργοστάσιο στο Μπαγκλαντές.

Τα παιδιά μερικές φορές τα ανάγκαζαν να εργάζονται 19-20 ώρες βάρδια, τα χαστούκιζαν και τα χτυπούσαν, αν έκαναν πολλή ώρα στο μπάνιο και τα πλήρωναν επίσης πενταροδεκάρες για τη δουλειά τους. Σύμφωνα με τη μελέτη, «οι εργάτες λένε ότι αν μπορούσαν να κερδίζουν 36 σεντς την ώρα, θα μπορούσαν να περάσουν από την εξαθλίωση στη φτώχεια, όπου θα μπορούσαν να ζουν με ένα μίνιμουμ αξιοπρέπειας».

Τριάντα – έξι σεντς την ώρα.

Ενώ τέτοιες φρικτές και απεχθείς συνθήκες είναι σπανιότερες στις ΗΠΑ, πρέπει να επαγρυπνούμε ενάντια σε όλες τις μορφές εκμετάλλευσης, έτσι ώστε αν ανεχόμαστε τη μία μορφή, να μην ανεχόμαστε σιωπηρά τις άλλες. Αυτός είναι ο λόγος που, στο όνομα της δικαιοσύνης, πρέπει να φέρουμε ένα τέλος στην συμβατική δουλεία των αθλητών και να αρχίσουν να πληρώνονται αυτό που αξίζουν.

Τον Αύγουστο, η απόφαση ενός ομοσπονδιακού δικαστή να εκδώσει απόφαση ασφαλιστικών μέτρων ενάντια στους κανόνες του NCAA που απαγορεύει από τους αθλητές να αξιώσουν αποζημίωση για τη χρήση των ονομάτων και των προσώπων τους σε βιντεοπαιχνίδια, περιλάμβανε και τηλεοπτικά δικαιώματα. Αυτό καθαυτό θα μπορούσε να συμβάλλει στον τέλος της τυραννίας του NCAA.

Το NCAA έχει κάνει έφεση στην απόφαση, ώστε η υπόθεση να «συρθεί» έτσι για χρόνια. Εντωμεταξύ, οι αθλητές φοιτητές συνεχίζουν να υποδύονται τον Όλιβερ Τουίστ που πλησιάζει τον κ. Μπαμπλς των κολεγιακών αθλημάτων, εκλιπαρώντας «Σας παρακαλώ, κύριε, θέλω λίγο περισσότερο»...



Σημειώσεις:

[i] University of California, Los Angeles: ιδιωτικό κολέγιο του ΛοςΆντζελες. Η κολεγιακή ομάδα UCLA Bruins είναι η πολυνίκης στην ιστορία του εθνικού πανεπιστημιακού πρωταθληματος (NCAA) με 11 πρωταθλήματα, δέκα εκ των οποίων σε διάστημα δώδεκα ετών (1963-1975) – την περίοδο που ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ έπαιζε μπάσκετ εκεί.

[ii] Θέση στο αμερικάνικο φούτμπολ, κάτι σαν τον playmakerστο μπάσκετ.

[iii] Οι κανόνες του κολεγιακού πρωταθλήματος στις ΗΠΑ απαγορεύουν «δια ροπάλου» τους αθλητές φοιτητές να εμπλακούν σε οποιαδήποτε χρηματική συναλλαγή.

[iv]CBS: Αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο

[v] Turner Broadcasting: Όμιλος ΜΜΕ που ιδρύθηκε από τον TedTurnerκαι αποτελεί θυγατρική της TimeWarner.

[vi] MarchMadness: το τελικό τουρνουά του NCAA με νοκ άουτ αγώνες, που κορυφώνεται με το φάιναλ φορ, το οποίο αναδεικνύει την πρωταθλήτρια κολεγιακή ομάδα

 

Πηγή: jacobinmag.com

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.