Brigada

Brigada - Ενημέρωση

Αντιγράφοντας από το editorial μας στις 7 Μάρτη:

Δηλαδή, η Ε.Ε. των «27» ξεχνάει την «σώνει και ντε» ανάγκη να συνεχίσουν όλοι μαζί, επιτρέπει σε κράτη που το επιθυμούν να αναπτύξουν στενότερη συνεργασία σε συγκεκριμένους τομείς (άμυνα, ασφάλεια, κοινωνικά θέματα), διαμορφώνονται μία ή περισσότερες «συμμαχίες πρόθυμων κρατών».

Κανείς φυσικά δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δύναται να προβλέψει μια τρομοκρατική επίθεση, όπως η χτεσινή στο Λονδίνο. Επίσης, τα κίνητρα της επίθεσης είναι προς το παρόν αδιευκρίνιστα, επιτρέποντας κυριολεκτικά κάθε σενάριο να είναι πιθανό, αρκεί να υπάρχει στο μυαλό κάποιου.

Ας πούμε, το καχύποπτο μυαλό μας δεν μπορεί παρά να θυμηθεί την - σίγουρα προβοκατόρικη - δολοφονία της βουλευτίνας των Εργατικών και ένθερμης υποστηρίκτριας του "BRemain" Τζο Κοξ. Έτσι, με αυτή την έννοια, πάλι το καχύποπτο μυαλό μας κάνει περίεργες συνδέσεις ανάμεσα σε κάτι που συνέβη στις παραμονές του δημοψηφίσματος και σε κάτι που συνέβη στις (διαφαινόμενες) παραμονές του "BrExit".

Δεν έχει, όμως, νόημα να αναλώσουμε τον περισσότερο χρόνο με το καχύποπτο μυαλό μας για το αν η επίθεση ήταν σχεδιασμένη, αν ήταν προβοκάτσια, αν οι τζιχαντιστές συνεχίζουν και υπάρχουν μέσα στην «καρδιά της Ευρώπης», αν, αν, αν... Ακόμα και να γνώριζαν για την επίθεση οι μυστικές ή αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες (θεωρία που οργίασε, για παράδειγμα, στην «11η Σεπτεμβρίου»), δεν θα το έλεγαν σε εμάς. Οπότε ας δούμε αυτά που μπορούμε να σκεφτούμε με σχετική ασφάλεια.

Ως συνήθως, τα κέντρα εξουσίας τα οποία θα κληθούν να απαντήσουν στα ερωτήματα της επίθεσης (Μ. Βρετανία, ΕΕ, ΗΠΑ) θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μια κατάσταση "win - win", μια κατάσταση δηλαδή συμβατική με όλα τα σενάρια της έκβασης της πολιτικής κρίσης στην Ευρώπη. Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν

  • win για όσους αντιτίθενται στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και ιδιαίτερα τους ακροδεξιούς ευρωσκεπτικιστές και τον Τραμπ, οι οποίοι θα επιδοθούν σε ένα παραλήρημα επίθεσης στο Ισλάμ, στους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά και στην ίδια την ΕΕ, για την διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος που «γεννάει Λονδίνα» (sic).
  • win και για όσους επιθυμούν ενίσχυση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ιδιαίτερα σε θέματα με υψηλή προστιθέμενη (πολιτική, αλλά ακόμα και οικονομική) αξία, όπως η ασφάλεια (που λέγαμε παραπάνω), με το γνωστό πρόσχημα ότι «μόνο η ΕΕ, με το δημοκρατικό κεκτημένο της, μπορεί να διαχειριστεί την ισλαμοφοβία και να εγγυηθεί την άμβλυνση της».

Δεν ξέρουμε αν «όποιος βγαίνει έξω από το μαντρί, τον τρώει ο λύκος» ή τέλος πάντων, έξω από την ΕΕ υπάρχει αναστάτωση και ανασφάλεια γενικότερα. Το σίγουρο είναι πως η πρόσφατη Ιστορία της Ευρώπης έχει αποδείξει πως δεν υπάρχει τίποτα, μα ΤΙΠΟΤΑ που οι κυρίαρχοι πολιτικοί κύκλοι της ΕΕ δεν είναι ικανοί να κάνουν: μνημόνια (Ελλάδα), οικονομικούς στραγγαλισμούς (Ελλάδα, Κύπρος), αντικατάσταση δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων με δοτούς τεχνοκράτες (Ελλάδα, Ιταλία), ανοιχτή στήριξη φασιστικών κυβερνήσεων (Ουκρανία) - το να καπηλευτούν λοιπόν πολιτικά μια, αναπάντεχη ή μη, τρομοκρατική επίθεση είναι το λιγότερο, το αναμενόμενο.

Από την άλλη, βέβαια, άντε να τα πεις αυτά σε ευρώπληκτους, όπως ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, που είναι έτοιμος να προτείνει οποιαδήποτε παράλογη ή παρανοϊκή πρόταση των Βρυξελλών να μπει στο Σύνταγμα της Ελλάδας (!). Ευτυχώς , δηλαδή, που υπάρχουν και τέτοιοι πρόθυμοι, για να συνεχίσουν να κρατάνε γερά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα που καταρρέει, ακόμα και αφότου σβήσει ο ήλιος...

* Ο τοίχος της φωτογραφίας είναι πραγματικός και βρίσκεται στο Λονδίνο.

Διαβάστε περισσότερα...

 

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Ρατσισμού, μαθαίνουμε να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα. Και τι καλύτερο για ένα παιδί, από το να μαθαίνει μέσα από ένα παραμύθι...

Η Disney, αφού επί δεκαετίες μας έμαθε, μεταξύ άλλων, τι σημαίνει το να είσαι πριγκίπισσα και να περιμένεις το πριγκιπόπουλο πάνω στο άσπρο άλογο, αναπαράγοντας και άλλου τύπου στερεότυπα, αποφάσισε να κάνει ένα "άνοιγμα", μέσα από έναν ομοφυλόφιλο χαρακτήρα.

Ο μεγάλος ντόρος έχει γίνει για τη νέα της ταινία «η Πεντάμορφη και το Τέρας», όπου ο ΛεΦού στο τέλος της ταινίας χορεύει με έναν άλλον αντρικό χαρακτήρα.

Αυτή η σκηνή έγινε η αιτία για να απαγορευθεί η ταινία σε μία σειρά από χώρες.

Στην Ρωσία, όπου βάσει νόμου έχει απαγορευτεί η «ομοφυλοφιλική προπαγάνδα» σε ανηλίκους, το γνωστό παραμύθι κρίθηκε ακατάλληλο για ανηλίκους κάτω των δεκαέξι χρονών. Ένας κινηματογράφος στην Αλαμπάμα αρνήθηκε να την προβάλλει, ενώ στη Μαλαισία ζήτησαν να προβληθεί η ταινία αφού κοπούν οι «ακατάλληλες» σκηνές.

Ωστόσο, αυτό δεν είναι το μόνο «περιστατικό». Και στην σειρά κινουμένων σχεδίων «Star Vs The Forces Of Evil», πάλι της Disney, οι ήρωες βλέπουν σε μια συναυλία ζευγάρια, ανάμεσά τους και ομόφυλα, να ανταλλάσσουν φιλιά.

Για να μην θυμηθούμε λίγα χρόνια πριν, το «σκάνδαλο» που είχε ξεσπάσει με τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη και τις ύποπτες σχέσεις του με τον Πάτρικ τον Αστερία. Ειδικά για το επεισόδιο που οι δυο τους γινόντουσαν γονείς!

Lifestyle, διαφημιστικό τρικ ή μια άλλη αντίληψη; Αυτό δεν θα μας απασχολήσει επί της παρούσης.

Πόσο σημαντικό είναι, όμως, ένα παιδί να μπορεί μέσα σε ένα παραμύθι να βρει τον δικό του «ήρωα» να ταυτιστεί και να μην ντρέπεται για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό;

Πόσο σημαντικό είναι για ένα παιδί που ζει σε μια οικογένεια με ομοφυλόφιλους γονείς, να μην νοιώθει διαφορετικό; Γιατί είναι πολλές οι φορές που έχουμε ακούσει τη δικαιολογία, ως επιχείρημα κατά της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, ότι θα κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο…

Το εν λόγω παραμύθι επιχειρεί να «διδάξει» τα παιδιά ότι η αγάπη ξεπερνάει την εξωτερική εμφάνιση και να κοιτούν τον εσωτερικό κόσμο. Μπορεί, λοιπόν, ο κόσμος του θεάματος να τα διδάξει και κάτι ακόμα;

Γιατί όσο δεν σπάμε τα στερεότυπα και τα ταμπού της κοινωνίας και όσο δεν μαθαίνουμε στα παιδιά να δέχονται τη διαφορετικότητα από όπου και αν προέρχεται (φύλο, σεξουαλική προτίμηση, χώρα, θρησκεία), η κοινωνία θα συνεχίσει να γεννά μισαλλοδοξία.

 

 

Διαβάστε περισσότερα...

Με άλλα λόγια είναι αναγκαίο να οργανωθείτε όχι μόνο για αυτό, αλλά επίσης και κυρίως για να προχωρήσετε σε δράσεις αλληλεγγύης σε όλον αυτόν τον κόσμο που καταδιώκεται απλά και μόνο επειδή έχει κάποιο χρώμα δέρματος, κάποια κουλτούρα, κάποιο πιστεύω, κάποια καταγωγή, κάποια ιστορία, κάποια ζωή.Και προς το παρόν δεν είναι μόνο αυτό: να θυμάστε πάντα ότι χρειάζεται αντίσταση, εξέγερση, αγώνας, οργάνωση.

Μετάφραση: Σύλβια Βαρνάβα

 

Διαβάστε περισσότερα...

Σελίδα 1 από 101