Brigada

Brigada - Ενημέρωση

Σε αντίθεση με τη στρατηγική της διάσπασης, εμείς κινούμαστε στην κατεύθυνση της πλατιάς συσπείρωσης και της ενοποίησης του κόσμου του αγώνα, υπέρ του λαού και της νεολαίας που σήμερα ασφυκτιά. Καλούμε όλες τις δυνάμεις της αριστεράς, του αγωνιζόμενου κινήματος, αλλά και κάθε νεολαίο/α να καταγγείλει αποφασιστικά τις πρακτικές αυτές και τους φορείς τους και να συμβάλλουν στην περισσότερο παρά ποτέ αναγκαία συσπείρωση και κοινή δράση των δυνάμεων της αριστεράς στη βάση μιας μάχιμης κατεύθυνσης σε όλους τους κοινωνικούς χώρους.

Διαβάστε περισσότερα...

Στις 25 Μάρτη συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ, που μετεξέλιξή της είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, εργαλείο των ιμπεριαλιστών και του μεγάλου κεφαλαίου της Ευρώπης για την προώθηση των συμφερόντων τους παγκόσμια, για το χτύπημα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Ιδιαίτερα μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ (1992), με όλες τις συμφωνίες και οδηγίες που ακολούθησαν (Σένγκεν, Λισαβόνα, Μπολκενστάιν κ.λπ.), με το Σύμφωνο Σταθερότητας και την υιοθέτηση του κοινού νομίσματος (Ευρώ), η ΕΕ μετατράπηκε σ’ ένα πλήρως αντεργατικό, αντιλαϊκό εργαλείο, που επιβάλει στις εργατικές τάξεις και τους λαούς της Ευρώπης μόνιμη λιτότητα και φτωχοποίηση, κατεδάφιση των εργατικών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, ρατσισμό, σύνορα–φρούρια, στρατόπεδα συγκέντρωσης και δολοφονημένους μετανάστες, εθνικισμό και φασισμό, μετατροπή χωρών σε αποικίες χρέους.

Όλα αυτά έγιναν πολύ χειρότερα με το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης και ειδικότερα σε χώρες όπως η Ελλάδα, που μπήκαν άμεσα υπό το καθεστώς των Μνημονίων, επιτηρούμενων ασφυκτικά από το «διευθυντήριο» της Κομισιόν, του Γιούρογκρουπ, των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών δανειστών και συμμάχων/εκπροσώπων του μεγάλου κεφαλαίου.

Την ίδια στιγμή, το αντιδραστικό «οικοδόμημα» της ΕΕ τρίζει από πολλές πλευρές. Οι δυνάμεις και τα κόμματα που το υποστηρίζουν ανοιχτά έχουν έρθει σε χάσμα από τις λαϊκές μάζες, έχουν ηττηθεί σε πάμπολλες εκλογικές αναμετρήσεις (π.χ. Brexit, ΟΧΙ στο ιταλικό δημοψήφισμα, ΟΧΙ στο ελληνικό δημοψήφισμα κ.ά.). Ενώ σε όλες τις χώρες υπάρχουν αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας, που αντικειμενικά αμφισβητούν και τις πολιτικές της ΕΕ. Αυτές οι εξελίξεις δείχνουν ότι είναι η ώρα και της δικής μας αντεπίθεσης.

Στην Ελλάδα, όπου οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία ζούμε τη βαρβαρότητα των Μνημονίων, τώρα του 3ου και των επερχόμενων νέων βάρβαρων μέτρων του «4ου Μνημονίου» (όπως κι αν το ονομάσουν), πρέπει να συνδυάσουμε την άμεση κινητοποίηση για να μην περάσουν τα μέτρα, με την εναντίωση στην ΕΕ, τις πολιτικές της, τους υποστηρικτές της.
Αυτό το αντιδραστικό, νεοφιλελεύθερο μόρφωμα της ΕΕ, δε μπορεί ούτε να αλλάξει, ούτε να μεταρρυθμιστεί, πρέπει να ανατραπεί. Υπάρχει μόνο ως στρατηγείο οργάνωσης επιθέσεων ενάντια στην εργατική τάξη και τους λαούς. Γι’ αυτό, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε καμία φιέστα των «Μένουμε Ευρώπη», όλων των παλιών και νέων υποστηρικτών των Μνημονίων και των κομμάτων τους στα 60χρονα της ίδρυσης της ΕΟΚ. Να δώσουμε αγωνιστική, ριζοσπαστική φωνή και διέξοδο στην αντιμνημονιακή διάθεση, στη διάθεση απαλλαγής απ’ τη σημερινή άθλια κατάσταση, στην αμφισβήτηση ή και απόρριψη του Ευρώ και της ΕΕ, η οποία μεγαλώνει και στη χώρα μας. Να ενωθούμε με την αμφισβήτηση του «τέρατος» του Ευρώ και της ΕΕ που απλώνεται στους λαούς – ώστε αυτή να μην μένει έρμαιο σε αντιδραστικές και ακροδεξιές δυνάμεις. Να παλέψουμε για την έξοδο της χώρας μας από τη βαρβαρότητα του Ευρώ και της ΕΕ – και για τη διάλυση αυτούς του αντιδραστικού μηχανισμού, για μια άλλη προοπτική, βασισμένη στους κοινούς, διεθνιστικούς αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας στην Ευρώπη.

Κάτω τα νέα βάρβαρα μέτρα, όλα τα παλιά και νέα Μνημόνια

Παύση πληρωμών και μονομερής διαγραφή του χρέους.

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Τρίτη 28 ΜΑΡΤΗ – 6:00 μμ, Προπύλαια – γραφεία ΕΕ

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά

Λαϊκή Ενότητα

ΟΚΔΕ

OΝΡΑ - Ανασύνθεση

 

Διαβάστε περισσότερα...

Αντιγράφοντας από το editorial μας στις 7 Μάρτη:

Δηλαδή, η Ε.Ε. των «27» ξεχνάει την «σώνει και ντε» ανάγκη να συνεχίσουν όλοι μαζί, επιτρέπει σε κράτη που το επιθυμούν να αναπτύξουν στενότερη συνεργασία σε συγκεκριμένους τομείς (άμυνα, ασφάλεια, κοινωνικά θέματα), διαμορφώνονται μία ή περισσότερες «συμμαχίες πρόθυμων κρατών».

Κανείς φυσικά δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δύναται να προβλέψει μια τρομοκρατική επίθεση, όπως η χτεσινή στο Λονδίνο. Επίσης, τα κίνητρα της επίθεσης είναι προς το παρόν αδιευκρίνιστα, επιτρέποντας κυριολεκτικά κάθε σενάριο να είναι πιθανό, αρκεί να υπάρχει στο μυαλό κάποιου.

Ας πούμε, το καχύποπτο μυαλό μας δεν μπορεί παρά να θυμηθεί την - σίγουρα προβοκατόρικη - δολοφονία της βουλευτίνας των Εργατικών και ένθερμης υποστηρίκτριας του "BRemain" Τζο Κοξ. Έτσι, με αυτή την έννοια, πάλι το καχύποπτο μυαλό μας κάνει περίεργες συνδέσεις ανάμεσα σε κάτι που συνέβη στις παραμονές του δημοψηφίσματος και σε κάτι που συνέβη στις (διαφαινόμενες) παραμονές του "BrExit".

Δεν έχει, όμως, νόημα να αναλώσουμε τον περισσότερο χρόνο με το καχύποπτο μυαλό μας για το αν η επίθεση ήταν σχεδιασμένη, αν ήταν προβοκάτσια, αν οι τζιχαντιστές συνεχίζουν και υπάρχουν μέσα στην «καρδιά της Ευρώπης», αν, αν, αν... Ακόμα και να γνώριζαν για την επίθεση οι μυστικές ή αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες (θεωρία που οργίασε, για παράδειγμα, στην «11η Σεπτεμβρίου»), δεν θα το έλεγαν σε εμάς. Οπότε ας δούμε αυτά που μπορούμε να σκεφτούμε με σχετική ασφάλεια.

Ως συνήθως, τα κέντρα εξουσίας τα οποία θα κληθούν να απαντήσουν στα ερωτήματα της επίθεσης (Μ. Βρετανία, ΕΕ, ΗΠΑ) θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μια κατάσταση "win - win", μια κατάσταση δηλαδή συμβατική με όλα τα σενάρια της έκβασης της πολιτικής κρίσης στην Ευρώπη. Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν

  • win για όσους αντιτίθενται στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και ιδιαίτερα τους ακροδεξιούς ευρωσκεπτικιστές και τον Τραμπ, οι οποίοι θα επιδοθούν σε ένα παραλήρημα επίθεσης στο Ισλάμ, στους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά και στην ίδια την ΕΕ, για την διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος που «γεννάει Λονδίνα» (sic).
  • win και για όσους επιθυμούν ενίσχυση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ιδιαίτερα σε θέματα με υψηλή προστιθέμενη (πολιτική, αλλά ακόμα και οικονομική) αξία, όπως η ασφάλεια (που λέγαμε παραπάνω), με το γνωστό πρόσχημα ότι «μόνο η ΕΕ, με το δημοκρατικό κεκτημένο της, μπορεί να διαχειριστεί την ισλαμοφοβία και να εγγυηθεί την άμβλυνση της».

Δεν ξέρουμε αν «όποιος βγαίνει έξω από το μαντρί, τον τρώει ο λύκος» ή τέλος πάντων, έξω από την ΕΕ υπάρχει αναστάτωση και ανασφάλεια γενικότερα. Το σίγουρο είναι πως η πρόσφατη Ιστορία της Ευρώπης έχει αποδείξει πως δεν υπάρχει τίποτα, μα ΤΙΠΟΤΑ που οι κυρίαρχοι πολιτικοί κύκλοι της ΕΕ δεν είναι ικανοί να κάνουν: μνημόνια (Ελλάδα), οικονομικούς στραγγαλισμούς (Ελλάδα, Κύπρος), αντικατάσταση δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων με δοτούς τεχνοκράτες (Ελλάδα, Ιταλία), ανοιχτή στήριξη φασιστικών κυβερνήσεων (Ουκρανία) - το να καπηλευτούν λοιπόν πολιτικά μια, αναπάντεχη ή μη, τρομοκρατική επίθεση είναι το λιγότερο, το αναμενόμενο.

Από την άλλη, βέβαια, άντε να τα πεις αυτά σε ευρώπληκτους, όπως ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, που είναι έτοιμος να προτείνει οποιαδήποτε παράλογη ή παρανοϊκή πρόταση των Βρυξελλών να μπει στο Σύνταγμα της Ελλάδας (!). Ευτυχώς , δηλαδή, που υπάρχουν και τέτοιοι πρόθυμοι, για να συνεχίσουν να κρατάνε γερά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα που καταρρέει, ακόμα και αφότου σβήσει ο ήλιος...

* Ο τοίχος της φωτογραφίας είναι πραγματικός και βρίσκεται στο Λονδίνο.

Διαβάστε περισσότερα...